Église Saint-Georges de Saint-Georges-de-Didonne, Kościół parafialny w Saint-Georges-de-Didonne, Francja

Kościół Saint-Georges to kościół parafialny, którego romańska nawa z XII wieku została w 1915 roku nakryta drewnianym stropem; skrzyżowanie transeptu pochodzi z 1784 roku, a neoromańska wieża została ukończona w 1884 roku nad południowym ramieniem. Przerabiana w XVII wieku fasada z XII wieku ma ostrołukowy portal z blindowanymi archiwoltami i okulus. Wnętrze kryje XII-wieczne kapitele wmurowane w ściany lub służące jako kropielnica.

Wzmiankowany już w 1075 r. w bulli papieża Grzegorza VII jako klasztor kluniacki koło zamku Didonne, kościół został odbudowany w XII wieku. Jego dzwony skonfiskowano w 1546 r. po powstaniu Pitauds, a podczas wojen religijnych został częściowo zniszczony. Romańska fasada została przebudowana w 1606 r., skrzyżowanie transeptu z ołtarzem głównym wzniesiono w 1784 r., a neoromańska wieża została ukończona w 1884 r.

Kościół nosi wezwanie św. Jerzego i był przystankiem dla pielgrzymów do Santiago de Compostela, którzy następnie przeprawiali się przez estuarium Garonny do Soulac lub szli lądem przez Talmont, Blaye i Bordeaux. Odnalezione podczas prac na początku XX wieku kapitele z XII wieku wmurowano u podstawy łuku między nawą a transeptem, a jeden z nich służy jako kropielnica.

Kościół stoi przy place de Verdun, ograniczonej od północy rue d'Alger, w centrum miejscowości. Kamienna iglica jest widoczna z drugiego brzegu estuarium Żyrondy, aż po Pointe de Grave w Le Verdon-sur-Mer, i służy jako punkt orientacyjny. Kapitole z XII wieku znajdują się u podstawy łuku poprzecznego między nawą a transeptem, po lewej stronie, a jedna pełni funkcję kropielnicy.

Drewniany strop nawy założono w 1915 r. jako tanią naprawę zniszczonego sklepienia romańskiego; miał być tymczasowy i nigdy go nie usunięto. Ukończona w 1884 r. neoromańska wieża wzorowana jest na wieży w Rion-des-Landes, wzniesionej w 1868 r. przez Gustave'a Alaux, ojca architekta Jean-Michela Alaux.