Villa Eilenroc, Willa neoklasyczna na Cap d'Antibes w Antibes, we Francji.

Villa Eilenroc to willa w stylu neoklasycystycznym położona na dużej posiadłości na czubku Antibes z widokiem na wybrzeże. Powierzchnia 11 hektarów jest zagospodarzowana z ogrodami śródziemnomorskimi, które oferują widoki na morze z różnych punktów na terenie.

Hugh Hope Loudon, dawny gubernator generalny Indii Holenderskich, kupił około 1860 roku działkę na cyplu Cap d'Antibes i ukończył tam w 1867 roku rezydencję według planów przypisywanych Charles'owi Garnierowi. W 1873 roku nabył ją Szkot James Wyllie i nazwał Eilenroc; ogrodnik krajobrazu Ringuisen urządził park w 1883 roku. Po śmierci Wyllie'ego w 1908 roku majątek przeszedł do Sir Coleridge'a Kennarda, potem do Henriego Sudreau, a w 1927 roku do amerykańskiego małżeństwa Louis Dudley i Hélène Beaumont. W 1982 roku Hélène Beaumont zapisała go gminie Antibes.

Nazwa Eilenroc to anagram imienia Cornélie, żony Szkota Jamesa Wylliego, właściciela od 1873 roku. Park, urządzony w 1883 roku przez ogrodnika Ringuisena, obejmuje gaj oliwny, rozarium i ogród zapachowy założony w 2011 roku. Willa należy do domów Lazurowego Wybrzeża udostępnionych do zwiedzania, obok villa Kérylos i villa Ephrussi de Rothschild.

Willa leży na cyplu Cap d'Antibes, dostępna ścieżką Tire-Poil, która oddziela ją od morza. Jedenastohektarowy park z gajem oliwnym, rozarium i ogrodem zapachowym założonym w 2011 r. jest otwarty dla publiczności; domem zarządza Fondation Beaumont, utworzona po zapisie Hélène Beaumont w 1982 r.

Nazwę wybrał Szkot James Wyllie, który kupił posiadłość w 1873 roku, jako anagram imienia swojej żony Cornélie. Sama willa została ukończona w 1867 roku dla Holendra Hugha Hope'a Loudona, byłego gubernatora generalnego Indii Holenderskich, według planów przypisywanych Charles'owi Garnierowi.