Kościół Marie Médiatrice de Toutes les Grâces w Paryżu, Kościół katolicki w 19. dzielnicy, Francja.

Notre-Dame de Fatima to katolicki kościół na rogu boulevard Sérurier i avenue de la Porte-du-Pré-Saint-Gervais, zbudowany z jasnobrązowej cegły i kamienia. Smukła wieża dzwonna zwieńczona krzyżem wznosi się z boku fasady ze szczytem; naprzeciw niej stoi niewielka wieża zwana „Lanterne des Morts”, mieszcząca baptysterium, które służy też jako konfesjonał. Wnętrze ma betonowe ściany imitujące kamienną posadzkę, a wysokie, wąskie, nieprzedstawiające witraże w żółci i błękicie wykonał Gabriel Loire.

Kościół Notre-Dame-de-Fatima zbudowano w latach 1950–1954 według planów Henriego Vidala, a kamień węgielny położył w 1950 roku biskup Daniel Pézeril. Kardynał Suhard ufundował go jako dziękczynienie za ocalenie Paryża w czasie II wojny światowej; początkowo nosił nazwę Marie-Médiatrice-de-Toutes-les-Grâces. Planowane osiedle mieszkaniowe nigdy nie powstało, kościół był zamknięty w latach 1974–1988, a po ponownym otwarciu wraz z sąsiednim szpitalem Robert-Debré przekazano go społeczności portugalskiej.

Przemianowana przez kardynała Lustigera na Notre-Dame de Fatima-Marie-Médiatrice, świątynia jest dziś kościołem portugalskiej wspólnoty Paryża. Wnętrze zdobią figury Matki Bożej Fatimskiej, Marii Pośredniczki, świętego Józefa i świętego Antoniego. W małej wieży naprzeciw dzwonnicy mieści się baptysterium, służące także jako konfesjonał.

Zwykłe nabożeństwa odbywają się przez całą tydzień, ze specjalnymi ceremoniami w głównych świętach katolickich, takich jak Wielkanoc i Boże Narodzenie. Odwiedzający powinni zaplanować wizytę zgodnie z harmonogramem nabożeństw.

Świątynia nosi imię Matki Bożej Fatimskiej, oddając cześć portugalskiemu nabożeństwu do Maryi. To wezwanie odzwierciedla głęboką więź duchową, jaką ta społeczność zachowuje ze swoją ojczyzną.