Nouragues Nature Reserve, Narodowy rezerwat przyrody w Gujanie Francuskiej, Francja.

Rezerwat Nouragues obejmuje 1000 km² pierwotnego wilgotnego lasu tropikalnego w gminach Régina i Roura w Gujanie Francuskiej. Rzeźba „skórki pomarańczy” składa się z tysięcy zaokrąglonych wzgórz poniżej 120 m, odwadnianych przez czyste rzeki uchodzące do Arataye; góry Balanfois wznoszą się na 460 m, a inselberg Nouragues na 430 m. Gęsty las i mgła wypełniają doliny.

Nouragues, lud indiański, żyli tu do XVIII wieku, gdy jego ostatni członkowie mieli przenieść się w rejon Camopi. Od końca XIX wieku do lat 1930-1940 wydobywano tu krótko złoto oraz pozyskiwano różane drewno i balatę w pobliżu żeglownych cieków. Rezerwat utworzono dekretem nr 95-1299 z 18 grudnia 1995 roku.

Rezerwat zawdzięcza nazwę Nouragues, ludowi tubylczemu, który żył w tym regionie w XVIII wieku; jego ostatni członkowie mieli przenieść się w okolice Camopi. Nazwa przetrwała tylko w rezerwacie i jego stacji badawczej, ponieważ grupa już nie istnieje.

Rezerwat nie jest otwarty dla publiczności bez zezwolenia, a strefa przeznaczona na ekoturystykę przy ujściu Arataye do Approuague ma tylko niewielką bazę noclegową. Dwa obozy CNRS na inselbergu Nouragues osiąga się helikopterem lub łodzią z Saut Pararé. Dekret z 1995 r. zakazuje polowań, połowów, pozyskiwania drewna i roślin, wydobycia oraz przemieszczania się poza strefami dozwolonymi.

Oba stałe obozy prowadzi CNRS: jeden na inselbergu Nouragues, drugi w Saut Pararé, dostępne helikopterem lub łodzią. Rocznie przechodzi przez nie około 40 ekspedycji naukowych. Sam inselberg wznosi się 430 m ponad lasem.