Chutes Voltaire, Wodospad w Saint-Laurent-du-Maroni, Gujana Francuska

Chutes Voltaire to zespół wodospadów na potoku Voltaire, który wypływa z inselbergu Voltaire i opada 35–45 metrów w zależności od pory roku. Potok rozdziela się na twardym granicie na dwa ramiona: lewe jest szersze, prawe daje lepszy widok. Po około 200 metrach ramiona się łączą, a woda przez potok Sparouine wpada do Maroni. Wyżej woda spada po ciemnych, zaokrąglonych progach skalnych, po czym rozlewa się szeroką białą wstęgą po gładkiej różowoczerwonej skale z ciemnymi poziomymi smugami.

Wodospady odkryto w styczniu 1991 roku przez saperów 2e Compagnie de Travaux École 3e RSMA z Kajenny, którzy wytyczali ścieżkę łowiecką do wsi Apatou; pracami kierował szef sekcji Philippe Choisy. ONF z Saint-Laurent-du-Maroni dowiedział się o nich kilka tygodni później podczas wizyty w obozie Voltaire. Wodospady i ścieżka dojazdowa leżą na gruntach państwowych, a 18 000 hektarów wokół jest chronione od 2000 roku.

Wodospady zajmują obszar 18 000 hektarów chroniony od 2000 roku przez Office National des Forêts, obejmujący także sąsiednie wodospady Vieux Broussard. Las deszczowy zamieszkuje wiele endemicznych gatunków roślin i zwierząt. Nazwa Voltaire pochodzi od potoku i wzniesienia inselberg, które go zasilają.

Od Saint-Laurent-du-Maroni potrzebny jest pojazd z napędem na cztery koła, podążając drogą w kierunku Saint-Jean-du-Maroni przed skręceniem na ścieżkę pieszą. Podróż jest wymagająca, dlatego niezbędne są solidne obuwie i przygotowanie do warunków dżungli.

Wodospady odkryto w styczniu 1991 roku przez saperów 2. kompanii roboczej szkoły 3. RSMA z Kajenny, którzy wytyczali ścieżkę łowiecką do wsi Apatou. ONF z Saint-Laurent-du-Maroni dowiedział się o nich kilka tygodni później podczas wizyty w obozie Voltaire.