Réserve naturelle nationale du mont Grand Matoury, Narodowy rezerwat przyrody w Matoury, Gujana Francuska

Réserve naturelle nationale du mont Grand Matoury obejmuje 2123 hektary pierwotnego lasu tropikalnego wokół wzniesienia o wysokości 234 metrów, najwyższego na wybrzeżu tarczy gujańskiej. Zbocza o cienkiej glebie na laterycie przecinają potoki i przerywają wykroty, a na południu i zachodzie rozciągają się namorzyny, bagna i trawiaste sawanny.

Las na Mont Grand Matoury był eksploatowany od XVII wieku, przez całą historię kolonialną, wraz z osadami i gorzelnią rumu Lamirande. W 1942 roku na gruntach państwowych utworzono rezerwat o powierzchni 166 hektarów, obejmujący zbocza północno-wschodnie i płaskowyż szczytowy — pierwszy obszar chroniony w Ameryce Południowej. Projekt masztów przekaźnikowych na szczycie z 1991 roku zapoczątkował procedurę klasyfikacji, zakończoną dekretem z 6 września 2006 roku, który powiększył rezerwat do 2123 hektarów.

Rezerwat nosi nazwę od liczącego 234 metry Mont Grand Matoury, najwyższego punktu na wybrzeżu tarczy gujańskiej. Jego zbocza były wykorzystywane od XVII wieku, gdy działały tu osady kolonialne i gorzelnia rumu Lamirande. Znajduje się tu też prekolumbijskie stanowisko Indian, a opisaną w 1877 roku i uznaną za zaginioną palmę Astrocaryum minus odnaleziono na masywie w 1995 roku.

Dla zwiedzających udostępnione są wyłącznie ścieżki La Mirande, przeznaczone tylko dla pieszych; psy są zabronione nawet na smyczy. Rezerwatem zarządzają gmina Matoury i Office national des forêts. Można wybrać trasę botaniczną albo bardziej wymagający szlak pieszy na górę.

Palma Astrocaryum minus, opisana przez Traila w 1877 roku i uznana za zaginioną, została odnaleziona w 1995 roku na Mont Grand Matoury i obecnie uchodzi za odrębny gatunek. Rezerwat kryje też przedkolumbijskie stanowisko indiańskie.