Rock of Solutré, Wapienny szczyt w Saône-et-Loire, Francja

Skała Solutré to wapienny ostaniec w winiarskim regionie Mâconnais w departamencie Saône-et-Loire, wznoszący się stromo nad równiną na zachód od Mâcon. Jej zachodnia ściana opada niemal pionowo, podczas gdy wschodnie zbocze łagodnie schodzi ku winnicom poniżej.

Ludzie polowali w tym miejscu około 55 000 lat temu, pozostawiając narzędzia krzemienne i kości zwierząt, które przez tysiąclecia nawarstwiały się w głębokich warstwach. Systematyczne wykopaliska rozpoczęły się w 1866 roku i odsłoniły jedno z najbogatszych prehistorycznych stanowisk w zachodniej Europie.

Kultura solutrejska zawdzięcza nazwę temu stanowisku, gdzie Gabriel de Mortillet ukuł ten termin w 1872 roku po odkryciach krzemieni u stóp skały. Charakterystyczne narzędzia to krzemienne ostrza w kształcie liści laurowych; miejsce to było używane przez cztery cywilizacje paleolityczne między 35 000 a 10 000 r. p.n.e. Skała dała też nazwę wsi Solutré-Pouilly, a na okolicznych zboczach powstaje wino Pouilly-Fuissé.

Znakowany szlak poprowadzono inaczej w latach 90. XX wieku, aby chronić murawy kserotermiczne i ograniczyć niszczenie zboczy; dawny parking zastąpił nowy, wkomponowany w krajobraz. Muzeum Prehistorii, porośnięta roślinnością kopuła według projektu Guya Clapota, otwarta w 1987 roku, stoi u podnóża skały, a nie na szczycie, i pokazuje zbiory z wykopalisk w miejscu ich odkrycia.

Przez długi czas sądzono, że myśliwi spędzali stada koni z krawędzi skały, jednak teoria ta została porzucona. Kości znalezione na stanowisku gromadziły się stopniowo przez wiele pokoleń polowań, a nie w wyniku jednego zbiorowego zdarzenia.