Place Garibaldi, Centralny plac w Nicei, Francja
Plac prezentuje żółte fasady z zielonymi okiennicami, arkadowe przejścia i centralny pomnik otoczony symetrycznie rozmieszczonymi budynkami oraz fontanną. Prostokątny układ jest obramowany jednolitymi kilkupiętrowymi strukturami z zamkniętymi arkadami na parterze. Brukowanie i tereny zielone dzielą przestrzeń publiczną na różne strefy dla pieszych.
Plac został wytyczony w 1773 roku pod nazwą Piazza Vittorio na powitanie króla Sardynii, Wiktora Amadeusza III z Turynu. Po aneksji Nicei do Francji w 1860 roku otrzymał obecną nazwę. Oryginalna architektura nawiązywała do sardyńsko-piemonckich zasad planowania z jednolitym projektem otaczających budynków.
Plac uhonorowany jest imieniem Giuseppe Garibaldiego, urodzonego w Nicei w 1807 roku, zanim objął wiodącą rolę w ruchu zjednoczeniowym Włoch. Jego centralny pomnik przypomina o historycznych powiązaniach między Niceą a Włochami oraz o politycznych przemianach XIX wieku. Plac służy jako miejsce spotkań dla lokalnych wydarzeń i zgromadzeń publicznych.
Plac jest dostępny liniami tramwajowymi T1 i T2, które zapewniają połączenia z różnymi dzielnicami. Liczne restauracje i kawiarnie otaczają arkady, w tym długo istniejące Café de Turin. Strefa piesza umożliwia swobodny dostęp bez opłat za wstęp o każdej porze dnia. Pobliskie przystanki oferują połączenia z dodatkowym transportem publicznym.
Fasady budynków wykorzystują techniki malarskie trompe-l'oeil, które symulują elementy architektoniczne zamiast wykorzystywać rzeczywiste kamienne dekoracje. To iluzjonistyczne podejście stanowiło ekonomiczną metodę nadania placowi jednolitego arystokratycznego wyglądu. Malowane detale obejmują obramowania okien, gzymsy i ornamenty, które z daleka wyglądają jak trójwymiarowe kamienne prace.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
