Parc de la Vallée aux Loups, Park historyczny w Châtenay-Malabry, Francja.

Domaine départemental de la Vallée-aux-Loups zajmuje 56 hektarów w Châtenay-Malabry i należy do rady departamentu Hauts-de-Seine. Składają się na niego cztery części: arboretum, dom i park Chateaubrianda, Île Verte oraz park leśny. Przepływa przez niego odkryty strumień ru d'Aulnay. Brukowana ścieżka z rzędem niskich kamiennych bloków biegnie wśród trawy i drzew, a po lewej stoi tablica na słupku.

François-René de Chateaubriand nabył posiadłość w 1807 roku po wygnaniu z Paryża za krytykę Napoleona Bonaparte. Mieszkał tam do 1818 roku, pisząc ważne dzieła w tym okresie. Majątek zmieniał właścicieli kilkakrotnie w XIX wieku przed przekształceniem w teren publiczny w XX wieku. Gmina stopniowo nabywała różne sekcje, rozwijając je w spójne miejsce dziedzictwa otwarte dla zwiedzających.

Nazwa Vallée-aux-Loups istniała przed Chateaubriandem, który wspomina wilki, od których wzięła się nazwa doliny. Maison de Chateaubriand, wpisany do rejestru zabytków w 1964 i sklasyfikowany w 1978 roku, zachowuje jego gabinet i zbudowaną przez niego wieżę. Posiadłość ma od 2004 roku znak Jardin remarquable, a strumień ru d'Aulnay nadal płynie tu pod gołym niebem.

Posiadłość dzieli się na kilka sekcji o zmiennych godzinach: Arboretum, muzeum rezydencji i Zielona Wyspa mają różne godziny otwarcia i zasady wstępu. Dostępny środkami transportu publicznego z Paryża z kolejnym spacerem ze stacji Châtenay-Malabry. Niektóre ścieżki umożliwiają poruszanie się na wózkach inwalidzkich, podczas gdy inne stanowią wyzwanie ze względu na naturalny teren. W pobliżu dostępne są parkingi i udogodnienia dla zwiedzających, z toaletami przy głównym wejściu.

Posiadłość o powierzchni 56 hektarów zawdzięcza nazwę wilkom: dolina Aulnay była zalesioną doliną, w której wciąż zgłaszano wilki, i nazwa Vallée-aux-Loups przetrwała. Strumień Aulnay przepływa przez park odkrytym korytem, inaczej niż reszta jego biegu, ukryta pod ziemią powyżej i poniżej. Dom Chateaubrianda został wpisany jako monument historique 24 stycznia 1978 roku, po pierwszym wpisie 31 stycznia 1964 roku.