Parc de la Colombière, Park publiczny z XVII wieku w Dijon, Francja

Parc de la Colombière to 33-hektarowy zadrzewiony park publiczny w Dijon, urządzony jako francuski ogród formalny. Szesnaście alej, osiem szerokich i osiem wąskich, promieniuje z centralnego rondа ku fasadzie zamku, połączonych ośmioboczną aleją okrążającą park. Szerokie żwirowe ścieżki i trawniki otaczają wysokie drzewa, a przy trawnikach stoją niskie ławki z metalowymi wspornikami i drewnianymi listwami.

Ludwik II Burbon-Condé, książę Condé i gubernator Burgundii, założył prywatny park w 1672 roku nad rzeką Ouche. Jego syn Henryk Juliusz Burbon-Condé, książę Enghien, kontynuował urządzanie z ogrodnikiem krajobrazu Antoinem de Maerle, uczniem André Le Nôtre'a, i wzniósł castel de la Colombière na drugim brzegu, połączony kładką. W czasie rewolucji park stał się dobrem narodowym, w 1800 roku kupiło go miasto Dijon, a w 1925 roku został wpisany jako monument historique.

Nazwa parku pochodzi od castel de la Colombière, wzniesionego przez Henriego Jules'a de Bourbon-Condé po drugiej stronie Ouche i połączonego z parkiem kładką. W 1955 r. przeniesiono tu z château de Bierre-lès-Semur XVII-wieczny Temple d'Amour, kupiony przez mera Kira. Od 1970 r. w głębi parku są trawniki, place zabaw dla dzieci oraz zagrody dla drobiu i ptaków ozdobnych.

Główna brama północna to przeniesiona w 1843 roku krata i pawilony dawnej rogatki z place Saint-Bernard. Szesnaście alei rozchodzi się od centralnego rondla, który służy jako prosty punkt odniesienia; eliptyczna aleja konna biegnie wzdłuż obrzeży parku. 33 hektary są płaskie i wysypane żwirem, a wzdłuż trawników stoją ławki.

Droga Agryppy, zbudowana w I wieku, by połączyć Langres z Chalon-sur-Saône, przebiegała przez teren parku, gdzie znaleziono jej pozostałości, a nie tunelem pod alejkami. Park założono od 1672 roku dla Ludwika II Burbona-Condé, gubernatora Burgundii.