Pierre aux Moines, Neolityczny menhir w Clamart, Francja
Pierre aux Moines to blok piaskowca z Fontainebleau o wysokości 2,20 m, położony w Bois de Clamart, w lesie Meudon na terenie gminy Clamart. Ma 2,10 m szerokości u podstawy i 0,70 m u szczytu, grubość 0,55 m u podstawy i 0,28 m u szczytu, a jest zagłębiony w ziemi na 0,25 m. Jego lekko spłaszczony szczyt miałby wynikać z wielowiekowego używania go jako osełki do noży. W pobliżu leżą inne upadłe bloki, w tym płyta piaskowca o wymiarach 1,85 m na 1,60 m.
Dwa stojące kamienie, Pierre aux Moines i Pierre de Chalais, są poświadczone w lesie Meudon; mapa Nicolasa de Fer z 1708 roku umieszcza Pierre aux Moines na skrzyżowaniu, które zniknęło wraz z wytyczeniem avenue Claude-Trébignaud około 1960 roku. W 1865 roku Eugène Robert nie wymieniał już Pierre de Chalais, a widoczny blok jest dziś uważany za ten kamień, ponieważ autentyczna Pierre aux Moines zniknęła. Wpis do rejestru zabytków w 1895 roku pod nazwą Pierre aux Moines utrwalił to pomieszanie.
Nazwa Pierre aux Moines (Kamień Mnichów) przylgnęła do tego bloku, dziś uznawanego za Pierre de Chalais. Na jego północno-północno-wschodniej ścianie rowek w kształcie „U” o wysokości 26 cm i szerokości 21 cm odczytano jako naszyjnik grobowy; abbé Breuil twierdził, że widzi w górnej części oczka, ale dziś nie są one widoczne.
Kamień stoi w Bois de Clamart, clamartskiej części lasu Meudon, na terenie gminy Clamart (Hauts-de-Seine). Dawne skrzyżowanie, na którym umieszczały go stare mapy, zniknęło wraz z budową avenue Claude-Trébignaud około 1960 roku, dlatego podchodzi się leśnymi ścieżkami Bois de Clamart, a nie od tej alei. Po wycince w 1893 roku miejsce stało się łatwiej dostępne.
Widoczny dziś kamień to prawdopodobnie Pierre de Chalais; prawdziwy Pierre aux Moines zniknął. Na mapie Nicolasa de Fer z 1708 roku stał na skrzyżowaniu, które około 1960 roku usunęła avenue Claude-Trébignaud. Wpis do zabytków z 1895 roku utrwalił błędną nazwę.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 523 współtwórców z całego świata.