Orphelinat Saint-Philippe de Meudon, Zabytek dziedzictwa kulturowego w Meudon, Francja

Orphelinat Saint-Philippe de Meudon to długi budynek z jasnego kamienia o ciemnym, stromym dachu, z lukarnami i rzędami prostokątnych okien, wzniesiony w latach 1877–1888 według projektu architekta Ernest-Eugène Conchona. Wysunięty środkowy ryzalit mieści posąg w niszy, trójkątny fronton i małą kopułę zwieńczoną krzyżem; z tyłu wznoszą się wysoka kamienna iglica i cienka antena. Skrzydła mają okna łukowe, a niski mur z ciemnym metalowym ogrodzeniem biegnie wzdłuż brukowanej drogi.

Maria Brignole Sale, księżna Galliera, założyła sierociniec dla 300 dzieci po śmierci męża; w latach 1877–1888 zbudował go architekt Ernest-Eugène Conchon na dawnym majątku Fleury, sprzedanym w 1877 roku przez markizę de Plessis-Bellière, a poświęcono go 3 listopada 1888 roku, kilka tygodni przed jej śmiercią. Prowadziło go zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich. W obu wojnach światowych służył jako szpital wojskowy, w pierwszej opatrzono około 7000 rannych; pomnik poległych odsłonięto 23 czerwca 1924 roku. 1 sierpnia 1946 roku zarządzanie przejęła Fondation des orphelins apprentis d'Auteuil.

Imię świętego Filipa odnosi się do świętego; od 1888 roku placówką kierowało zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich. Od 2004 roku nosi nazwę „Village éducatif Saint-Philippe” i mieści collège oraz liceum ogrodnicze dla uczniów z trudnościami, z internatem.

Główne wejście znajduje się przy rue du Père-Brottier, po stronie Meudon, przy granicy z Clamart. Teren jest czynną szkołą, Village éducatif Saint-Philippe, więc dostęp jest ograniczony, a zwiedzanie trzeba wcześniej uzgodnić z upoważnionym przewodnikiem. Z ulicy za ogrodzeniem widać długą elewację z jasnego kamienia, ryzalit wejściowy i iglicę.

Podczas I wojny światowej leczono tu około 7000 rannych, a 23 czerwca 1924 roku odsłonięto wewnętrzny pomnik poległych. W czasie II wojny światowej sierociniec również pełnił funkcję szpitala wojskowego.