Musée de la Mine de Blanzy, Muzeum górnictwa w Blanzy, Francja

Musée de la Mine de Blanzy zajmuje szyb Saint-Claude, zamknięty od 1882 roku, w gminie Blanzy. W 1981 roku nad szybem ponownie ustawiono XIX-wieczną stalową wieżę wyciągową z kratownicy, przeniesioną z zakładu Pré Long w Montceau-les-Mines. Wokół stoją budynek z czerwonej cegły z czarnym dachem, maszynownia, lampownia i odtworzone naziemne chodniki kopalniane.

W Blanzy wydobywano węgiel od XVI wieku, gdy teren należał do baronii Montcenis; wraz z Montceau-les-Mines tworzył jedno z trzech zagłębi górniczych Burgundii. Kolejnymi eksploatatorami byli: François de la Chaise (1761–1776), Renard et Cie do 1782, a potem spółki Chagot w XIX wieku. Société Anonyme des Houillères de Blanzy pod kierownictwem Émile'a Coste'a od 1900 roku została znacjonalizowana w 1946 roku. Wydobycie zakończyło się w 1992 roku, a prace naziemne w 2000.

Muzeum nosi nazwę kopalń Blanzy, eksploatowanych od XVI wieku. Wolontariusze stowarzyszenia La Mine et les Hommes prowadzą zwiedzanie, które obejmuje salle des pendus, gdzie górnicy przebierali się i wieszali ubrania, lampisterię, w której wydawano lampy, oraz stajnie koni kopalnianych.

Miejsce jest otwarte do wizyt od marca do listopada, z przewodnikami dostępnymi przez cały rok na umówienie dla grup. Podziemne obszary utrzymują stabilne temperatury, dlatego wygodne buty i lekka kurtka to praktyczne wybory do eksploracji.

Głowica wieży wyciągowej nad szybem Saint-Claude została przeniesiona tutaj w 1981 roku z szybu Pré Long w Montceau-les-Mines i wpisana do Inventaire général du patrimoine culturel w 1993 roku. Szyb, nad którym stoi, był zamknięty od 1882 roku. Na szczycie stalowej konstrukcji widać małą kabinę i koła linowe.