Hôtel de la Guerre, Prywatna rezydencja z XVIII wieku w Wersalu, Francja

Hôtel de la Guerre to rezydencja z 18. wieku w Wersalu, zbudowana pierwotnie jako militarne centrum administracyjne. Budynek ma płaskie sklepienia z cegły i gipsu, ukazując metody budowlane typowe dla okresu Ludwika XV.

Budowa rozpoczęła się w 1759 roku pod kierunkiem architekta Jean-Baptiste Berthiera w celu scentralizowania służb militarnych i archiwów wcześniej rozproszonych między Paryżem a Wersalem. Projekt był częścią szerszej modernizacji administracji królewskiej za Ludwika XV.

Nazwa pochodzi od ministerstwa, któremu budynek służył; dziś nosi nazwę Hôtel de la Guerre - caserne Carnot. Tylko salon Diany zachował pierwotny wystrój: na sklepieniu malowidła na stiuku ukazują odwrócenie sojuszy z 1756 roku, a na ścianach wiszą konny portret Ludwika XV pędzla Charles'a Cozette'a (kampania flandryjska 1745) oraz sześć płócien Pierre'a Lenfanta malowanych w latach 1757–1771, poświęconych wojnie o sukcesję austriacką.

Budynek stoi przy rue de l'Indépendance-Américaine 3, na rogu z rue Saint-Julien, niedaleko pałacu w Wersalu. Mieści dziś centralną dyrekcję służby infrastruktury obrony armii francuskiej, dlatego wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym. Monumentalny portal wejściowy, wpisany do rejestru zabytków w 1922 r., widać od strony ulicy.

26 czerwca 1762 roku Ludwik XV odwiedził budynek z delfinem, a Berthier podpalił w jednej z sal stos drewna i słomy, by dowieść wytrzymałości płaskich sklepień z cegły i gipsu; ogień nie przedostał się do sąsiednich sal. Tę samą technikę, użyta po raz pierwszy na północy Francji w stajniach zamku Bizy, powtórzono obok w Hôtel des Affaires étrangères et de la Marine, wzniesionym od 1761 roku za Choiseula.