Hôtel de Gunsburg, Prywatna rezydencja w 17. dzielnicy Paryża, Francja

Hôtel de Günzburg wznosi się przy rue de Tilsitt 7; jego fasada z jasnobeżowego kamienia powstała w 1868 roku. Na parterze znajdują się trzy półkoliste otwory z metalowymi kratami, a między lewym i środkowym łukiem stoją dwie zielone brązowe figury na cokołach. Wyżej dwa środkowe łuki flankują kamienne postacie z girlandami, obok są okna z żelaznymi balkonami, a nad nimi trzy okna z żelaznymi barierkami pod łupkowym dachem z lukarnami.

Wzniesiony w 1868 roku dla barona Josepha de Günzburg według planów Jacques'a-Ignace'a Hittorffa z 1853 roku przez architekta Charles'a Rohault de Fleury. W czerwcu 1886 roku hrabia Philippe Spiridion Vitali kupił go na aukcji za 2,2 miliona franków i urządził tu swoją paryską rezydencję oraz siedzibę Régie générale des chemins de fer. W latach 1965–1974 mieściła się tu DAGPB; w 1983 roku objęto ochroną elewacje, dachy, hall wejściowy, dwie klatki schodowe i trzy salony na pierwszym piętrze.

Budynek zawdzięcza nazwę baronowi Josephowi de Günzburg, który zlecił jego budowę w 1868 r.; w 1886 r. przeszedł na hrabiego Vitaliego, rodzina nie władała nim więc przez pokolenia. Dekorację wnętrz powierzono Charles'owi Chaplinowi, Alexandrowi Denuelle'owi i Alexisowi-Josephowi Mazerolle'owi; ich prace zachowały się w galerii i trzech salonach na pierwszym piętrze.

Nieruchomość znajduje się w pobliżu stacji metra Charles de Gaulle - Étoile, co czyni ją łatwo dostępną transportem publicznym. Dziś funkcjonuje jako przestrzeń biurowa i jest chroniona prawem jako zabytek historyczny wpisany na listę.

Rzeźby elewacji autorstwa Frédéric-Louis Bogino przedstawiają Rolnictwo i Przemysł, alegoryczną parę odpowiadającą gustom Drugiego Cesarstwa. Dekorację wnętrz powierzono Charles'owi Chaplinowi, Alexandre'owi Denuelle'owi i Alexis-Josephowi Mazerolle'owi. Wpis z 1983 r. obejmuje elewacje, dachy, hall wejściowy, dwie klatki schodowe z kutymi balustradami oraz galerię i trzy salony na pierwszym piętrze.