Grand Sarcoui, Wulkan kopułowy w Puy-de-Dôme, Francja

Grand Sarcouy to bezstożkowy wulkan pelejański w Chaîne des Puys, którego spłaszczony szczyt przyniósł mu przydomek „Chaudron”. Wznosi się na 250 m do 1 147 m i ma 800 m średnicy, opierając się o puy des Goules i Petit Sarcouy. Jego prawie biały trachit, zwany domitem, odsłania się w kamieniołomach wyciętych w trachitowych popiołach otaczających kopułę.

Kompleks Sarcouy zaczął się od dwóch bazaltowych stożków żużlowych, puy des Goules, a następnie Petit Sarcouy. Eksplozje otworzyły maar trachitowy, później wypełniony lepką lawą domitową, która utworzyła kopułę Grand Sarcouy. Na jego wschodnim zboczu znajduje się płytka jaskinia, merowiński kamieniołom z V–VII wieku, gdzie wydobywano bloki trachitu na sarkofagi.

Nazwa Sarcouy ma pochodzić od auwerniackiej formy słowa „trumna”, nawiązującej do merowińskiego kamieniołomu na wschodnim zboczu. W V–VII wieku wydobywano tam bloki trachitu na sarkofagi. Podobne kamieniołomy znajdują się na kopułach Clierzou i puy de l'Aumône.

Na szczyt wchodzi się pieszo od Col de la Nugère lub z Chanat-la-Mouteyre, około 2 km na północny wschód; przewyższenie wynosi blisko 250 m. Grota-kamieniołom otwiera się na wschodnim zboczu, ma nierówne i nieoświetlone dno, więc potrzebna jest latarka. Oba szczyty łączy trawiasta przełęcz, a wierzchołek wyższego jest odsłonięty.

Nazwa Sarcouy pochodzi prawdopodobnie od owernijskiej formy słowa „cercueil” (trumna), nawiązującej do groty na wschodnim zboczu: dawnego kamieniołomu merowińskiego (V–VII w.), gdzie bloki lawy trachitowej cięto na sarkofagi. Podobne kamieniołomy znajdują się na kopułach Clierzou i puy de l'Aumône.