Puy de Côme, Wygasły wulkan w Puy-de-Dôme, Francja.

Puy de Côme to niemal doskonały stożek bazaltowy o wysokości około 1 251 metrów, z dwoma kraterami osadzonymi na tej samej osi, co wskazuje na dwie fazy erupcyjne. Jego zbocza pokrywają równo posadzone drzewa, dzięki którym wulkan jest rozpoznawalny z daleka, a ścieżka zakreśla łuk na trawiastej powierzchni szczytu. Objętość wynosi około 190 milionów metrów sześciennych.

Puy de Côme to strombolijski stożek bazaltowy z dwoma kraterami wsuniętymi niemal na tej samej osi, co wskazuje na dwie fazy erupcyjne. Jego potoki lawy, zwane cheires, są największe w Chaîne des Puys: dotarły do miejsca dzisiejszego Pontgibaud i zmusiły rzekę Sioule do wyżłobienia nowego koryta. Nawarstwione w kolejnych erupcjach osiągają 130 metrów miąższości w odwiercie 1,5 km od wulkanu.

Rzędy drzew na zboczach Puy de Côme, niektóre biegnące prosto aż do podnóża stożka, widać z daleka i mogą pochodzić z podziału terenu między miejscowych leśników. Od rozporządzenia gminnego z 2002 r., które zamknęło szczyt, przebywają tam zasadniczo tylko stada owiec.

Rozporządzenie gminne z 2002 r. zabrania wstępu na szczyt Puy de Côme, gdzie pasą się zwykle tylko stada owiec. Odwiedzający pozostają na dolnych zboczach, gdzie nasadzenia iglaste biegną prostymi, regularnymi rzędami aż do podnóża stożka.

Potoki lawy Puy de Côme, zwane cheires, są największe w Chaîne des Puys; dotarły do miejsca dzisiejszego Pontgibaud i zmusiły rzekę Sioule do wyżłobienia nowego koryta. Odwiert wykonany 1,5 km od wulkanu wykazał 130 metrów miąższości nawarstwionych potoków.