Domaine de Grammont, Zamek dziedzictwa w Montpellier, Francja.

Domaine de Grammont to posiadłość o powierzchni 90 hektarów na wschód od Montpellier, na lewym brzegu Lez przy granicy z Saint-Aunès. Zamek ma jasną, cętkowaną kamienną fasadę z czterokolumnowym portykiem i żelazną balustradą nad środkową częścią, kamienne skrzydło z dachem łupkowym oraz podwójne kamienne schody opadające ku przodowi. Z prioratu grandmontanów pozostała tylko sala kapitulna.

W 1174 roku grandmontanie osiedlili się na posiadłości zależnej od kapituły katedralnej w Maguelone i założyli priorat Notre-Dame-de-Montaubérou; kaplica powstała około 1180 roku, a jej absydę przebudowano w 1225 roku. Papież Jan XXII podniósł go do rangi prioratu dla 17 zakonników i przyłączył do niego trzy małe klasztory. Częściowo zniszczony podczas wojen religijnych, w 1701 roku został przekazany seminarium w Montpellier, a w 1790 roku sprzedany jako dobro narodowe. Generał Charles de Frégeville posiadał go w latach 1796–1821, potem jego zięć Ambroise-Jacques Bricogne; skrzydło zachodnie odbudowano w pierwszej ćwierci XIX wieku.

Kaplica majątku, zwana Sainte-Philothée, służy greckiemu kultowi prawosławnemu Metropolii Greckiej Francji, podległej Patriarchatowi Konstantynopola. Odbudowano ją w latach 1895–1897 według projektu architekta Pierre'a Arribata, z rzeźbami Auguste'a Baussana i witrażami Louis-Charles-Marie Champigneulle'a.

Miasto Montpellier zarządza teraz majątkiem i udostępnia go do publicznych imprez i rekreacji. Odwiedzający powinni pamiętać, że niektóre obszary mogą być zarezerwowane na prywatne okazje, takie jak wesela.

Na najwyższym punkcie ścieżki zdrowia w sosnowym lasku stoi Hécate et Cerbère, marmur z 1866 r. dłuta rzeźbiarki Marcello. Zamówiony przez Napoleona III posąg pozostał kilka lat w Paryżu, zanim w 1889 r. przydzielono go Montpellier; stał na Promenade du Peyrou, w 1956 r. przeniesiono go do Celleneuve, a w 1986 r. ustawiono tutaj, okaleczony, lecz widoczny.