Sisteron Cathedral, Katedra romańska w Sisteron, Francja.

Notre-Dame-des-Pommiers to romańska katedra w Prowansji o trzech nawach; środkowa, szeroka na 7,80 m, sięga 16 m pod sklepieniem kolebkowym ostrym. Przed chórem wznosi się kopuła na trompach, objęta ośmiobocznym masywem otoczonym galerią kolumienek. Zachodnia fasada ma trzy okulusy i portal o trzech archiwoltach między dwoma przyporami.

Budowę rozpoczęto za biskupa Pierre'a de Sabran (1145–1171), lecz Yann Codou i Mathias Dupuis datują jej początek na koniec XII wieku, z większością prac za biskupstwa Henri de Suse. W 1564 roku protestanci splądrowali katedrę, burząc dzwonnicę i niszcząc dzwony, ołtarze oraz archiwa. Odbudowę podjęto za Toussaint de Glandevès (1606–1648), a budynek wpisano na listę zabytków w 1840 roku.

Nazwa pochodzi od zniekształconego łacińskiego słowa «pomerium», oznaczającego przestrzeń między domami a murami, gdzie wzniesiono kościół. Katedra pozostaje pod podwójną opieką Marii Panny i św. Tyrsa, którego sąsiedni kościół zburzono w 1860 r. Od 1916 r. jest konkatedrą diecezji Digne, Riez i Sisteron.

Główne wejście znajduje się na fasadzie zachodniej, przez portal między dwoma przyporami pod trójkątnym frontonem. Wnętrze jest bardzo ciemne, oświetlone głównie trzema okulusami fasady zachodniej i półkolistymi oknami absyd, więc warto dać oczom czas na przyzwyczajenie. W fasadzie północnej otwiera się drugie drzwi, rzadkość w romanizmie prowansalskim.

Nazwa katedry pochodzi z łacińskiego słowa 'pomerium', które odnosiło się do otwartej przestrzeni między budynkami miasta a murami obronnymi. Niewielu odwiedzających wie, że to średniowieczne odniesienie lokalizacyjne jest zachowane w nazwie budynku do dzisiaj.