Citadelle de Sisteron, Cytadela w Sisteron, Francja

Citadelle de Sisteron wznosi się na wysokości 500 m n.p.m. na skalnym grzbiecie nad Durance: długi mur z jasnego kamienia o stopniowanym szczycie i prostokątna wieża wyrastają z szarej skały. Łączy górny obwód z donżonem z XII wieku, bastionowe poziomy Jeana Errrarda (1590-1597) i XIV-wieczną kaplicę na arkadach.

Górny mur obwodowy i stołp pochodzą z XII wieku. Po wojnach religijnych Jean Errard dostosował obwody obronne w latach 1590–1597, tworząc fortyfikacje w zęby, które później udoskonalił Vauban. W 1692 Vauban zaplanował duże prace, ale zrealizowano tylko prochownię i studnię. W latach 1842–1860 dokonano ostatnich adaptacji, w tym podziemnych schodów łączących cytadelę z północną bramą.

Kaplica Notre-Dame du Château, wzniesiona w XIV wieku na tarasie podtrzymywanym przez arkady, łączy złoty piaskowiec z Bevons i szary wapień z Chambrancon. Zniszczona w trzech czwartych w 1944 roku, została odbudowana w latach 1970–1980 i ozdobiona witrażami Claude'a Courageux; dziś służy wystawom. Od lat 30. XX wieku na północnym zboczu działa scena plenerowa, na której co roku odbywa się festiwal Nuits de la Citadelle.

Dostęp odbywa się przez schody i ścieżki utrzymywane w dobrym stanie, pozwalające odwiedzającym na eksplorację różnych poziomów. Solidne buty są zalecane, szczególnie w warunkach wilgotnych lub wietrznych, ponieważ górne obszary są odsłonięte.

Podziemne schody łączące cytadelę z północną bramą miasta wykopano w latach 1842–1860, gdy inżynierowie zastosowali się do zaleceń Vaubana sprzed dwóch stuleci. Te same prace podniosły kurtyny i przebiły dwie bramy wozowe w elewacji południowej. Wtedy też odbudowano północną bramę.