Cap d'Erquy, Przylądek z różowymi klifami piaskowcowymi w Côtes-d'Armor, Bretania, Francja
Cap d'Erquy to przylądek z wysokimi klifami z różowego piaskowca na bretonskim wybrzeżu. Teren rozciąga się na kilka kilometrów i łączy plaże, wydmy, wrzosowiska i małe lasy, z postrzępionymi formacjami skalnymi wychodzącymi w morze.
Umocnienia przylądka tworzą odcięty wałami cypel chroniący 15, a następnie 35 hektarów: fosa Catuelan pochodzi z około 2500 r. p.n.e., a fosa Plaine-Garenne z epoki żelaza. Różowy piaskowiec wydobywano tu do lat 30. XX wieku; kamieniarze zwani «sabots râpés» cięli go na bruk ulic Paryża. W zatoczce Port-Blanc stoją domek straży celnej z 1744 r. z wieżą obserwacyjną, piec do rozżarzania kul armatnich zarządzony w 1794 r. przez ministra Jeana Dalbarade'a oraz schron łodzi ratunkowej z 1935 r., nieużywany od 1966 r.
Kamieniołomy przylądka przyniosły robotnikom, którzy do lat 30. XX wieku ciosali bruk dla Paryża i innych francuskich miast, przydomek „sabots râpés”. Ścieżka interpretacyjna z dziesięcioma punktami dźwiękowymi, przygotowana we współpracy z Centre de découverte du son de Cavan, prowadzi ich śladami w pobliżu błękitnych jezior.
Kilka szlaków pieszych przecina teren, w tym 7,6 km trasa wzdłuż dziko wyglądających plaż i krótszy 1,7 km szlak interpretacyjny przez stare kamieniołomy. Wycieczki z przewodnikiem dostępne są przez cały rok na życzenie i zapewniają głębsze zrozumienie krajobrazu.
Jeziora po kamieniołomach kryją się pod osłoną sosnowego lasu górującego nad portem. Rada departamentu wytyczyła ścieżkę interpretacyjną podążającą śladami dawnych kamieniarzy, z dziesięcioma punktami dźwiękowymi przygotowanymi przez Centre de découverte du son w Cavan. Nazywani „sabots râpés” ludzie ci ciosali tu bruk dla ulic Paryża i wielkich miast Francji aż do lat 30. XX wieku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 424 współtwórców z całego świata.