Sables-d'Or-les-Pins, Bretoński kurort nadmorski

Sables-d'Or-les-Pins to kurort nadmorski na wybrzeżu Penthièvre, w gminie Fréhel, zbudowany na zniwelowanych wydmach przy ujściu rzeki Islet. Długa, jasna piaszczysta plaża łukiem biegnie wzdłuż brzegu, a za nią stoją drewniany płot i niska roślinność; równolegle do wydm ciągnie się pas ciemniejszych kamyków. Kurort rozciąga się na południowy wschód po zboczu wznoszącym się ku płaskowyżowi z polem golfowym.

W 1921 roku przedsiębiorcy pod wodzą Rolanda Brouarda kupili od hrabiego de Couville niespełna 100 hektarów wydm przy Grève de Minieu, by zbudować luksusowy kurort. Architekci krajobrazu Treyve-Frères z Vichy nakreślili plan ogólny, a architekt Yves Hémar zaprojektował hotele, sklepy i większość willi w stylu anglo-bretońskim. Linię kolejową Yffiniac-Matignon otwarto w lutym 1924 roku, hotel Camping House w czerwcu, w 1925 roku pole golfowe, a w 1927 kasyno. Kryzys 1929 roku zatrzymał rozwój, a Brouard zmarł zrujnowany w 1934 roku.

Nazwa znaczy „Złote Piaski Sosny”, po bretońsku Traezhennoù Aour ar Pinoù. Promotor Roland Brouard chciał konkurować z Deauville i La Baule, a architekt Yves Hémar nadał hotelom, sklepom i willom styl anglo-bretoński, mający przyciągnąć Anglików. Kasyno otwarto w 1927 r.; wydmy pojawiają się w piosence Tombé pour la France Étienne'a Daho.

Teren jest łatwy do zwiedania pieszo i oferuje dużo przestrzeni między willami do eksploracji. Bliskość plaży ułatwia poruszanie się między wodą a spokojniejszymi obszarami.

Kurort zachowuje swoją zaplanowaną strukturę z początku XX wieku, co czyni go rzadkim przykładem ukończonego wakacyjnego rozwoju. Ta spójność jest wciąż odczuwalna, spacerując po regularnie rozmieszczonych ulicach i domach.