Église abbatiale Notre-Dame-du-Bourg-Dieu de Déols, Opactwo romańskie w Déols, Francja

Kościół opactwa to monumentalna struktura zbudowana na romańskich fundamentach z gotickimi łukami, która rozciąga się na znaczną długość. Obok kościoła znajduje się budynek klasztoru, kuchnia mnichów i zachowana wieża dzwonów, podczas gdy pierwotnie siedem wież wieńczyło kompleks.

Ebbes le Noble, pan Déols, założył opactwo benedyktyńskie 2 września 917 roku i podporządkował je, podobnie jak Cluny, bezpośrednio papieżowi. Jako jedno z najpotężniejszych opactw Berry wznieśli od XII wieku kościół opacki o długości 113 metrów. Protestanci częściowo go zniszczyli podczas wojen religijnych, a po sekularyzacji w 1629 roku budynki służyły jako kamieniołom. Prosper Mérimée interweniował w 1843 roku, aby ocalić ostatnią zachowaną wieżę.

Opactwo podlegało bezpośrednio papieżowi, a nie arcybiskupowi Bourges, a jego mnisi czerpali stałe dochody z parafii, ziem i przeoratów. Dwunastowieczna kronika nazywa bogate opactwo „piersią świętego Piotra”. Rzeźby romańskie z tego miejsca są wystawione w lapidarium muzeum Bertrand w Châteauroux.

Teren to ruina pod gołym niebem: zachowana wieża dzwonowa, południowa ściana nawy i sala kapituły są widoczne z zewnątrz, z otaczających ścieżek. Kampania Prospera Mérimée'ego na rzecz ocalenia jedynej pozostałej wieży zaczęła się w 1843 roku, a wieżę i południową ścianę nawy objęto ochroną w 1862 roku. Rzeźby romańskie z opactwa są wystawione w lapidarium muzeum Bertrand w Châteauroux, około dwóch kilometrów dalej.

Rzeźby romańskie z opactwa nie są przechowywane na miejscu: wystawiono je w sali lapidarium muzeum-hôtel Bertrand w Châteauroux. Wykopaliska prowadzone w latach 1924–1926 pod kierunkiem archeologa Jeana Huberta pozwoliły po raz pierwszy odtworzyć plan wielkiego kościoła opackiego o długości 113 metrów i szerokości 29 metrów.