Mané-er-Hroëk tumulus, kopiec w Locmariaquer, Francja
Mané-er-Hroëk to duży neolityczny kopiec grobowy w Locmariaquer na Bretanii o wydłużonym owalnym kształcie, mierzący około 100 metrów długości i 60 metrów szerokości, wznoszący się na wysokość około 10 metrów. W jego wnętrzu znajduje się prostokątna komora pogrzebowa o długości około 4 metrów, zbudowana z masywnych płaskich kamieni.
Ten neolityczny kurhan został przebadany w 1863 roku przez René Gallesa, który odkrył nietkniętą komorę grobową. Jest wpisany na listę zabytków z 1889 roku. W komorze znajdowały się jadeitowy pierścień, jadeitowy grot topora o długości 350 mm, 9 jaspisowych zawieszek, 45 paciorków z kalaitów i 101 gładzonych toporów z fibrolitu, przechowywanych w muzeum historii i archeologii w Vannes.
Kopiec był miejscem kultu i wspólnej pamięci dla społeczności. Wielki wysiłek niezbędny do budowy takiej struktury pokazuje znaczenie rytuałów pogrzebowych i więzi z przodkami w ich życiu społecznym.
Stanowisko jest swobodnie dostępne i otwarte do eksploracji w dowolnym momencie, a komora kamienna jest dostępna do wglądu w strukturę wewnętrzną. Noś solidne buty, ponieważ teren jest nierówny, a stanowisko oferuje widoki na Golfe du Morbihan.
Komora została odkryta nietknięta: w jej środku leżał pierścień z jadeitu o średnicy 93 mm, na którym spoczywał grot topora z jadeitu o długości 350 mm. Wokół znajdowało się 9 wisiorków z jaspisu, 45 paciorków z kalaiu i 101 gładzonych toporów z fibrolitu, przechowywanych w muzeum historii i archeologii w Vannes.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 579 współtwórców z całego świata.