Abbaye de Saint-Benoît-en-Woëvre, Gotyckie opactwo w Vigneulles-lès-Hattonchâtel, Francja
Opactwo Saint-Benoît-en-Woëvre to zrujnowany kamienny budynek, którego zachowana fasada zachodnia, odbudowana w stylu klasycystycznym w latach 1739–1754, rozciąga się poziomo na terenie. Jej środkowa część wznosi się w zakrzywionym frontonie nad wysokim łukowym otworem, flankowanym przez mniejsze cofnięte drzwi z wystającym kamiennym obramowaniem. Wzdłuż fasady biegną dwa rzędy prostokątnych otworów okiennych, wszystkie bez szyb, górny rząd wyższy od dolnego.
Założone w 1128 roku przez Airarda de Rinel i jego żonę w lesie Richardménil, opactwo było najpierw benedyktyńskie, a w 1132 stało się cysterskie jako córka La Crête w linii Morimond. Pierwotną, uznaną za niezdrową lokalizację porzucono: w latach 1739–1754 około 300 metrów na wschód wzniesiono nowe budynki, przy czym A. Malbert zaprojektował budynki klasztorne, a J. Gautier kościół. Rozwiązane w 1791 roku, a kościół rozebrany w 1794, opactwo zostało zniszczone w 1940 roku podczas bitwy pod Saint-Mihiel, gdy służyło jako niemiecki punkt dowodzenia.
Mnisi wykopali stawy otaczające to miejsce, przekształcając istniejące bagna w zbiorniki wodne i osuszając okoliczne tereny. Opactwo posiadało grangie, m.in. Bouzonville, Hazavant, Champfontaine, Solry i Longeau, i zbudowało dwa domy schronienia na czas wojny, w Thiaucourt i Lachaussée. Na mapach ruina wciąż widnieje jako „château ruiné”.
Ruina stoi na skrzyżowaniu dróg D901 i D904, tuż obok Saint-Benoît-en-Woëvre i około sześciu kilometrów od Vigneulles-lès-Hattonchâtel. Zachowała się tylko dwukondygnacyjna XVIII-wieczna fasada zachodnia, więc zwiedzanie odbywa się na zewnątrz: puste otwory okienne i herb opactwa w łukowym przyczółku widać od strony pola. Teren leży w dolinie Yron na wysokości około 228 m, przy stawach Vigneulles i Belian.
Zachowana fasada zachodnia nosi herb klasztoru w łukowym przyczółku, widoczny od strony pola z owiniętymi belami. Osiemnastowieczny kościół, długi na 50 metrów, z 22 stallami i kopułą, rozebrano w 1794 roku; jego szesnastowieczny ołtarz główny trafił do Saint-Étienne w Saint-Mihiel, a dwa ołtarze boczne do kościoła w Dampvitroux.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 039 współtwórców z całego świata.