Château de Rosières, Średniowieczny zamek w Saint-Seine-sur-Vingeanne, Francja.

Château de Rosières to dom obronny, którego głównym elementem jest kwadratowy donżon o długości 21 m i szerokości 13,50 m, ze murami grubymi na 1,80 m i wysokimi na 19 m od dna fos do dachu. Czterospadowy dach opiera się na oryginalnej dębowej więźbie, a z trzech narożnych baszt pozostała tylko jedna. Ciężka czworoboczna wieża z XIV wieku wzmacnia narożnik południowo-zachodni, a obok stoi pawilon z XVII wieku z freskami.

Nazwa Rosières pojawia się w dokumentach od XI wieku i oznaczała wówczas grangię, czyli majątek rolny należący do seniorii. Eudes IV, książę Burgundii, nadał lenno około 1321 roku rodzinie de Saint-Seine, a Pierre de Saint-Seine rozbudowywał majątek aż do swojej śmierci w 1350 roku. W XV wieku dwór został ufortyfikowany za zgodą księcia, a donżon ukończono w 1445 roku. W 1682 roku Claude Bernard-Maillard nabył posiadłość i kazał wznieść klasycystyczny pawilon.

Kaplica nosi wezwanie „Saint-Georges”; obok mieszkał pełniący posługę kapłan. Gołębnik to colombier à pied, wewnątrz wyposażony w nisze lęgowe zwane boulins. W pawilonie z XVII wieku malowidła ścienne ukazują zamek z owego czasu oraz herb Maillard-Bousquet.

Miejsce funkcjonuje jako zakwaterowanie z pokojami dostępnymi dla małych do średnich grup w ustalonych godzinach dziennych. Odwiedzający powinni sprawdzić z góry, ponieważ jego funkcja jako noclegu może wpłynąć na to, kiedy wizyty są możliwe.

Nazwa Rosières pojawia się już w XI wieku w dokumentach i oznaczała wówczas stodołę, czyli majątek rolny podległy seniorowi. Brama wjazdowa w obwarowanej wieży z dachem czterospadowym była niegdyś poprzedzona mostem zwodzonym. XVII-wieczny pawilon zachowuje malowidła ścienne ukazujące ówczesny zamek, z wysokim czterospadowym dachem i latarnią wieży narożnej.