Phare de la Teignouse, Latarnia morska w zatoce Quiberon, Francja

Phare de la Teignouse to biała cylindryczna latarnia morska zbudowana na odizolowanej skalistej rafie w Zatoce Quiberon, u wybrzeży Bretanii. Wieża opiera się na stożkowej podstawie i wznosi się na około 16 metrów do pokoju latarni na szczycie.

Budowę latarni rozpoczęto w 1843 roku, a do służby weszła 1 stycznia 1845 roku. W latach 70. XX wieku została zelektryfikowana za pomocą generatora wiatrowego, a po pełnej automatyzacji ostatni latarnicy opuścili ją w lipcu 1983 roku. Generator wiatrowy zastąpiono później panelami fotowoltaicznymi.

Latarnia morska zawdzięcza swoją nazwę rafie, na której stoi, La Teignouse, co miejscowi marynarze od pokoleń kojarzą z tym trudnym akwenem. Rybacy z półwyspu Quiberon nadal używają jej migającego światła jako punktu odniesienia, gdy płyną w kierunku wysp Houat i Hoëdic.

Do latarni można dotrzeć tylko łodzią, a zbliżenie się zależy od warunków morskich, ponieważ rafa jest narażona na silne prądy pływowe. Nadal służy jako aktywna pomoc nawigacyjna, więc wizyty na pokładzie nie zawsze są możliwe, ale można ją wyraźnie zobaczyć z rejsów łodzią wokół półwyspu Quiberon.

Latarnia jest także stacją systemu automatycznej identyfikacji (AIS) o numerze MMSI 992271007, co pozwala statkom namierzyć ją radionamiernikiem. Jej światło błyskowe co cztery sekundy, na wysokości 20 metrów, ma zasięg 15 mil morskich w sektorze białym i 11 w czerwonym. Wiatrak, który elektryfikował latarnię w latach 1970., zastąpiono panelami fotowoltaicznymi.