Allée couverte de la Pointe-de-Guéritte, Grobowiec neolityczny w Quiberon, Francja

Allée couverte de la Pointe-de-Guéritte ma około 7,50 m długości i 0,80 m szerokości i jest zorientowana z południowego wschodu na północny zachód. Jej dwie podłużne ściany zbudowane są z kamienia suchego, a całość przykrywa sześć płyt. Przed monumentem w trawie leży płaska płyta porośnięta porostami.

Grobownica pochodzi z okresu neolitycznego i była używana do pochówków zbiorowych. Prace archeologiczne w latach 1892-1931 ujawniły ceramikę i narzędzia z epoki campaniformu.

Odnalezione tu zdobione fragmenty naczyń dzwonowatych wiążą monument z kulturą pucharów dzwonowatych i atlantycką siecią schyłku neolitu. Krzemienny grocik strzały z trzonkiem i skrzydełkami, dwa wióry, dwadzieścia dwa odłupki, tłuczki kwarcowe i dwa prymitywne żarna przechowywane są w Musée de Préhistoire w Carnac, a nie na stanowisku.

Allée couverte leży 50 m na południe od menhira Pointe-de-Guéritte, który służy jako punkt odniesienia. Monument jest zorientowany na południowy wschód/północny zachód i ma około 7,50 m długości przy 0,80 m szerokości; to niska konstrukcja częściowo porośnięta wysokimi trawami.

Wykopaliska z 1892 roku prowadzone przez G. de Closmadeuc i M. de La Grange przyniosły krzemienny grocik strzały z trzonkiem i skrzydełkami oraz fragmenty ceramiki; Z. le Rouzic zebrał później dwa wióry, dwadzieścia dwa odłupki krzemienne, tłuczki kwarcowe, dwa prymitywne żarna i zdobione fragmenty naczyń dzwonowatych. Zabytki te przechowuje muzeum prehistorii w Carnac.