Château de la Roche, Neoklasycystyczny zamek w Annesse-et-Beaulieu, Francja

Château de la Roche leży na północny wschód od Annesse-et-Beaulieu, między drogą departamentalną 3 a rzeką Isle. Główny budynek o osi północ-południe flankują od zachodu dwie okrągłe wieże z ciemnymi stożkowymi dachami, podtrzymujące dwa prostopadłe skrzydła. Jasnoszara fasada ma stromy dach czterospadowy z trzema lukarnami, łukowe wejście i kamienny balkon.

Obecny zamek zastąpił dawną siedzibę szlachecką wzmiankowaną już w XVI wieku; hrabia Grigorij Kuszelew-Bezborodko kazał go zbudować w XIX wieku w stylu neoklasycznym dla swojej żony Lubow. Podczas I wojny światowej służył jako szpital wojskowy. Od 1943 roku mieścił przytułek dla starszych żydowskich uchodźców, następnie stał się filią Instytutu Pasteura produkującą szczepionkę przeciw tyfusowi, a od 1950 roku przeciw grypie, aż do przeniesienia produkcji do Louviers w 1975 roku.

Zamek stoi na miejscu dawnej siedziby szlacheckiej wzmiankowanej już w XVI wieku; hrabia Grigorij Kuszelew-Bezborodko kazał zbudować obecny gmach w XIX wieku dla swojej żony Luboff. Od 1943 roku mieściła się tu filia Instytutu Pasteura produkująca szczepionkę przeciw tyfusowi, a od 1950 roku przeciw grypie, aż do przeniesienia laboratorium do Louviers w 1975 roku.

Zamek leży w środkowej części departamentu Dordogne, na północny wschód od Annesse-et-Beaulieu, między drogą departamentalną 3 a rzeką Isle. Jest to własność prywatna, więc ogląda się go tylko z zewnątrz; jasną fasadę, okrągłe wieże i stożkowe dachy widać z drogi.

Żołnierz amerykański leczony w wojskowym szpitalu zamku podczas I wojny światowej zbudował później w Loveland w Ohio follie i nazwał ją Château Laroche na pamiątkę tego budynku. Od 1943 roku zamek mieścił filię Instytutu Pasteura produkującą szczepionkę przeciw tyfusowi, a od 1950 roku także przeciw grypie; w 1975 roku produkcję przeniesiono do Louviers.