Raymonden, Jaskinia prehistoryczna w Chancelade, Francja

Raymonden to jaskinia położona na lewym brzegu Beauronne, około kilometra na północ od Chancelade. Jej wejście znajduje się między dwoma dawnymi kamieniołomami wapienia angumskiego, w pobliżu drogi D 939. Osad archeologiczny przed jaskinią ma 1,35 metra grubości i został podzielony na cztery warstwy popiołu.

Stanowisko odkrył w 1876 roku M. Hardy, który rozpoczął też wykopaliska; od 1883 roku prowadziło je dwóch nauczycieli gimnazjalnych z Périgueux. W 1887 roku robotnicy budujący linię kolejową omyłkowo użyli osadów przed jaskinią jako podsypki torowej, rozpraszając artefakty na prawie kilometr. Hardy i M. Féaux prowadzili następnie systematyczne badania do 1888 roku i u podstawy warstwy archeologicznej znaleźli grób z ludzkimi szczątkami.

Najbardziej znanym dziełem sztuki z tego stanowiska jest płytka z bizonem, rytowana kamienna płytka z magdalenienu. Narzędzia kościane pochodzą głównie z renifera; w magdalenienie II pojawia się suhak, a w VI kości foki. Człowiek z Chancelade został pochowany z czerwonym ochrą, która zabarwiła jego kości.

Jaskinia leży około kilometra na północ od Chancelade, na lewym brzegu Beauronne, między dwoma dawnymi kamieniołomami w pobliżu przysiółka Les Grèzes; droga D 939 z Périgueux do Brantôme biegnie tuż przed nią. Teren przed wejściem bywał zalewany, więc trzeba liczyć się z wilgotną pogodą.

Pracownicy kolejowi w XIX wieku wydobywali osady z jaskini, aby używać ich jako materiału budowlanego, mieszając warstwy archeologiczne. Ta niezamierzona perturbacja utrudnia dziś dokładne zrozumienie, gdzie dokładnie przedmioty się znajdowały.