Château de Cormatin, Zamek renesansowy w Cormatin, Francja

Zamek Cormatin stoi na wyspie na rzece Grosne, wzniesiony od 1605 roku w stylu renesansowym z militarnymi cechami: rustykalnym cokołem, narożnymi wieżyczkami i strzelnicami. Wokół dziedzińca honorowego pozostały tylko główny korpus i prostopadłe skrzydło, po zawaleniu skrzydła południowego w 1815 roku. Dwunastohektarowy park kryje labirynt z bukszpanu odtworzony w latach 1990–1993.

Antoine du Blé d'Uxelles, wzbogacony jako dowódca wojskowy w wojnach religijnych i mianowany przez Henryka IV gubernatorem Chalon, rozpoczął obecny zamek w 1605 roku na fundamentach budowli z XIII wieku. Skrzydło południowe ukończono w 1612 roku; Jacques Gentillâtre pracował tam jako architekt w latach 1614-1622, a skrzydło północne ukończono w 1626 roku. W nocy z 5 na 6 lutego 1629 roku nocowali tu Ludwik XIII i Richelieu.

Nazwa Cormatin pochodzi od senioratu rodziny du Blé, a zamek jest udostępniony zwiedzającym od końca XX wieku w ramach La Route des châteaux en Bourgogne du Sud. Wnętrze gabinetu Sainte-Cécile wyłożone jest lapis-lazuli i złoceniami odbijającymi światło świec, a gabinet osobliwości zachowuje jeden z najstarszych malowanych sufitów. Ogrody odtworzone w latach 1990–1993 obejmują labirynt z bukszpanu, którego centralny pawilon wieńczy żelazna kopuła wykonana przez Michela i J.-Y. Bouillotów w 1990 roku.

Zamek jest własnością prywatną i jest otwarty codziennie od kwietnia do listopada, także w niedziele i święta. Zwiedzanie częściowe obejmuje sale z 1900 roku i park w trybie swobodnym; zwiedzanie pełne dodaje apartamenty z XVII wieku z przewodnikiem. Dojazd umożliwia m.in. linia 7 sieci autokarów Buscéphale.

Pośrodku skrzydła północnego znajdują się otwarte schody (escalier à cage vide), najstarsze zachowane we Francji schody tego typu. Nie są to schody kręcone: środkowy otwór pozostaje pusty, bez rdzenia nośnego. Znajdują się między dwoma skrzydłami wokół dziedzińca honorowego.