Mont Blanc du Tacul, Szczyt alpejski w Haute-Savoie, Francja.

Mont Blanc du Tacul jest szczytem alpejskim w masywu Mont Blanc osiągającym 4.248 metrów i wykazującym strome graniczne ściany ze stałymi polami śnieżnymi na jego północnych zboczach. Góra ma wymagające sekcje wspinaczkowe wymagające umiejętności technicznej i doświadczenia.

Oficjalne pierwsze wejście na Mont Blanc du Tacul odbyło się 8 sierpnia 1855 roku; dokonała go bez przewodników grupa Charlesa Hudsona, Edwarda Shirleya Kennedy'ego, Edwarda Johna Stevensona, Christophera i Jamesa Grenville'a Smithów, Charlesa Ainsliego i G. C. Joada. Wyruszyli z Courmayeur 7 sierpnia, przekroczyli col du Géant i biwakowali pod Aiguille du Midi, po czym wspięli się zboczem śnieżnym o nachyleniu zmierzonym na 52°, zanim z powodu pogody zrezygnowali z Mont Blanc. Przewodnicy z Courmayeur mogli osiągnąć szczyt już w 1854 i 1855 roku.

Góra służy jako teren szkoleniowy dla alpinistów przygotowujących się do wspinaczki na Mont Blanc, stanowiąc ważny etap ich wspinaczkowego rozwoju.

Wspinacze zwykle zaczynają wspinaczkę ze stacji Aiguille du Midi, podążając trasami przez sekcje techniczne oznaczone stałymi linami. Do bezpiecznego postępu potrzebna jest dobra kondycja fizyczna i wcześniejsze doświadczenie wspinaczkowe.

Na wschodnim zboczu odcinają się granitowe piramidy z granitu Mont Blanc: Grand Capucin, Petit Capucin, pointe Adolphe Rey, Trident du Tacul i Pyramide du Tacul. Ta bardzo twarda skała głębinowa kształtuje wschodnią ścianę licznymi pionowymi filarami.