Aiguille du Midi, Szczyt górski w Chamonix-Mont-Blanc, Francja

Aiguille du Midi to szczyt górski w Chamonix-Mont-Blanc we Francji, osiągający wysokość 3842 metrów i posiadający kilka tarasów widokowych z widokiem na Mont Blanc i otaczające szczyty alpejskie. Tarasy rozmieszczone są na kilku poziomach i umożliwiają zwiedzającym oglądanie krajobrazu z różnych kątów.

Północny wierzchołek zdobył 4 sierpnia 1818 polski hrabia Antoni Malczewski z Jean-Michelem Balmatem i pięcioma przewodnikami; wierzchołek centralny osiągnęli 5 sierpnia 1856 trzej przewodnicy z wyprawy Fernanda de Bouillé. Kolejka linowa, zaproponowana około 1909 roku, ruszyła w 1955 i przez około dwie dekady była najwyższa na świecie. W 1919 George Mallory i Harold Porter otworzyli najkrótszą drogę na północnej ścianie.

Nazwa pochodzi z sabaudzkiego arpitańskiego „Agouelye de Mi-jorn”: widziane z centrum Chamonix słońce przechodzi nad szczytem około południa. Góra ma trzy skalne iglice, Północną (3795 m), Środkową (3842 m) i Południową, a w jej zabudowaniach mieści się najwyższe we Francji centrum nadawcze.

Odwiedzający potrzebują ciepłej odzieży i ochrony przeciwsłonecznej, ponieważ temperatury na szczycie pozostają zimne przez cały rok, z częstymi różnicami temperatur wynoszącymi 20 stopni od doliny. Ekspozycja na słońce jest bardziej intensywna na dużej wysokości, więc ochrona oczu i skóry jest ważna.

Szklana klatka „Step into the Void”, otwarta w grudniu 2013 r., wystaje z platformy anteny nad 1035-metrową przepaścią. Tylko latem kolejka Panoramic Mont-Blanc łączy szczyt z Pointe Helbronner (3462 m), umożliwiając podróż z Francji do Włoch powietrzem.