Church of the Virgin, Kościół bizantyjski w Neo Ireo, Grecja

Kościół Panny Marii to konstrukcja bizantyjska w Neo Ireo udekorowana krzyżami kamiennymi na ścianach północnej, zachodniej i południowej, podczas gdy fasada wschodnia ma marmurową okładzinę. Jego wnętrze ma kształt krzyża z kopułą wspieraną przez cztery kolumny.

Obecny kościół wzniesiono w pierwszej ćwierci XII wieku, w okresie późnokomneńskim, na miejscu wcześniejszej świątyni poświadczonej fragmentem marmurowej inskrypcji z IX-X wieku. Wyremontowany prawdopodobnie na początku drugiego okresu weneckiego (1686-1715), miał zamurowane drzwi, odnowioną kopułę i dach oraz dodaną dzwonnicę nad zachodnim wejściem. Po raz pierwszy poświadczony jako Agia Panagia w 1696 roku, został uznany za chroniony zabytek 19 kwietnia 1921 roku.

Kościół wykazuje tradycje wschodnio-ortodoksyjne w swoim układzie krzyżowym i centralnej kopule wspieranej przez cztery kolumny, projekt typowy dla sztuki bizantyjskiej. Wnętrze pokazuje, jak ta disposycja służyła praktyce religijnej.

Cerkiew stoi na centralnym placu Neo Ireo, w gminie Argos-Mykines. Jest chronionym zabytkiem archeologicznym, więc należy trzymać się ścieżek i nie dotykać marmurowych krzyży ani inskrypcji na ścianach. Budowla jest zwrócona na wschód, a główne wejście i dzwonnica znajdują się po stronie zachodniej.

Kościół stoi na antycznej trzystopniowej marmurowej krepidomie o wymiarach 15,30 na 8,80 metra, wtórnie użytej z wcześniejszej budowli. W marmurowym bloku na południowej ścianie wyryty jest zegar słoneczny, a dwie inskrypcje odnotowują zaćmienia słońca z 30 marca 1661 i 13 czerwca 1760 roku.