Nea Panagia, budynek kościoła w Salonikach, Grecja
Nea Panagia to trójnawowa bazylika z emporą, zbudowana w 1727 roku, co potwierdza marmurowa tablica nad południowymi drzwiami. Wzdłuż zachodniej strony biegnie portyk, a po południowej stoi późniejszy neoklasycystyczny przedsionek z dzwonnicą; dzwonnicę odbudowano po trzęsieniu ziemi w 1978 roku. Wnętrze zdobią XVIII-wieczne malowidła w stylu paleologowskim w prezbiterium i na emporze, a także pozłacany rzeźbiony drewniany ikonostas, tron biskupi, ambona i malowidła sufitowe z XIX wieku.
Znaleziska archeologiczne wskazują na bizantyjski klasztor Theotokos z XII wieku w tym miejscu; francuski podróżnik R. de Dreux wspomniał o nim w 1666 roku, a w 1690 roku spłonął. Obecny kościół wzniesiono w 1727 roku, co potwierdza marmurowa inskrypcja nad południowymi drzwiami, a jego malowidła ścienne przypisuje się Davidowi Selenicy. Dzwonnica nad południowym portykiem została uszkodzona przez trzęsienia ziemi w 1978 roku, rozebrana i zbudowana na nowo.
Kościół nosi imię Matki Boskiej i kontynuuje długą tradycję czci Marii w Grecji. Dziś wierni zapalają świece przed ikonami i gromadzą się tutaj do modlitwy, utrzymując żywe te praktyki religijne.
Kościół znajduje się blisko ulic Tsimiski i Metropolis w południowo-wschodnim centrum Salonik i jest łatwo dostępny pieszo. Odwiedzający powinni nosić skromne ubrania i być cicho, ponieważ jest to czynne miejsce kultu z prostymi, spokojnymi wnętrzami.
Ikona Matki Bożej Glykophilousa w kościele jest dziełem malarza Ioannisa Papatalasiou. XVIII-wieczne malowidła ścienne w prezbiterium i na emporze nawiązują do wzorów sztuki paleologowskiej. Marmurowa inskrypcja nad południowymi drzwiami podaje rok 1727.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 422 współtwórców z całego świata.