Saint Basil Cathedral, Katedra wschodnioprawosławna w Tripolis, Grecja

Katedra Świętego Bazylego to cerkiew wschodnioprawosławna w centrum Tripolis, o planie krzyża wpisanego, z kopułą i trójboczną apsydą. Elewacje łączą czarny wapień z okładziną z białego marmuru z Doliany, a kopuła pokryta jest blachą miedzianą. Wejście zachodnie flankują dwie dzwonnice, a bęben kopuły ma jednopłatkowe okna.

Pożar zniszczył centrum Tripoli 7 lipca 1855 roku i przygotował miejsce pod nową katedrę, założoną w tymże roku przez nieznanego architekta. Prace wstrzymano w latach 1862–1863, wznowiono w latach 1864–1868 pod nadzorem inżyniera Athanasiosa Politopoulosa, a N. Pantzeiris zaprojektował frontony i kopułę w 1878 roku. Świątynię oddano do użytku w sierpniu 1882 roku, poświęcono 3 czerwca 1884 roku, a dwie dzwonnice ukończono w 1903 i 1905 roku.

Katedra jest siedzibą metropolii Mantineia i Kynouria. Marmurowy ikonostas zaprojektował Ernst Ziller, malowidła ścienne wykonał Konstantinos Lokis i ukończył je w 1927 lub 1928 roku, a ikony flankujące wejście do sanktuarium namalował Konstantinos Artemis w 1918 roku. Pożar w październiku 1995 roku uszkodził narteks i zniszczył część dekoracji sklepionego sufitu.

Katedra stoi przy plateia Agiou Vasileiou, placu wytyczonym wokół niej, zanim powstał resztę planu urbanistycznego Tripolis. Główne wejście to zachodnie drzwi między dwiema dzwonnicami. To czynna cerkiew metropolitalna, więc zwiedzanie trzeba dopasować do nabożeństw; sklepienie narteksu straciło część dekoracji w pożarze w październiku 1995 roku.

Orientację i rozmiary cerkwi wyznaczyły meczet Bekira Paszy, który stał tu przed grecką wojną o niepodległość; tradycja mówi, że budowlę zaczęto wznosić jako meczet. Najpierw wytyczono plac, a następnie plan ulic Tripolisu narysowano, biorąc cerkiew za punkt odniesienia.