Aqueduct of Hadrian in Athens, Akwedukt rzymski w regionie Attyka, Grecja
Akwedukt Hadriana to rzymski wodociąg o długości około 19,7 km, poprowadzony głównie w sklepionym tunelu z okolic dzisiejszego Tatoi na górze Parnita do zbiornika na zboczu Lykavittos. Odcinki tunelowe miały około 0,7–0,8 m szerokości i 1,1–1,6 m wysokości. Najlepiej zachowany odcinek mostowy znajduje się w Nea Ionia, po obu stronach alei Kapodistriou przy placu Adrianeiou.
Prace przy akwedukcie rozpoczęto w 134 r. n.e. za Hadriana, a ukończono w 140 r. n.e. za jego następcy Antoninusa Piusa, którego inskrypcja głosi, że dokończył i poświęcił dzieło rozpoczęte przez ojca w Nowych Atenach. Ciąg o długości 25 km biegł z okolic Tatoi do kamiennego zbiornika o pojemności około 500 m³ u stóp Lykabettosu. Działał do czasów osmańskich, gdy zniszczył go Hatzi-Ali Haseki; burmistrzowie Kyriakos i Soutsos kazali go oczyścić i ponownie uruchomić.
Łacińska inskrypcja dedykacyjna na propylejach zbiornika wymienia Antoninusa Piusa jako cesarza, który ukończył i poświęcił akwedukt rozpoczęty przez swojego ubóstwionego ojca Hadriana w „Nowych Atenach”. Lewa część tej inskrypcji jest przechowywana w Ogrodzie Narodowym. Woda z systemu zasilała rzymskie termy przy Zappeionie i nimfeum Agory.
Tunel jest bardzo wąski i niski, co wymaga pochylenia się, aby wejść do środka, więc przygotuj się na wąskie przestrzenie. Odwiedź w suchych okresach, jeśli to możliwe, ponieważ niektóre sekcje mogą mieć stojącą wodę i śliskie powierzchnie.
Fragment akweduktu odkryto ponownie w 1870 roku i wykorzystano do nawadniania Ogrodu Królewskiego, dzisiejszego Ogrodu Narodowego. Najlepiej zachowany odcinek mostowy stoi w Néa Ionía po obu stronach alei Kapodistríou przy Plateía Adrianeíou, choć część badaczy przypisuje go późniejszemu akweduktowi z IV wieku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 490 współtwórców z całego świata.