Cape Maleas, Przylądek w Lakonii, na Peloponezie, w Grecji
Przylądek Maleas to stromy cypel na południowo-wschodnim krańcu Peloponezu, w Lakonii, gdzie kończy się półwysep Epidavros Limira. Jego klify wznoszą się około 600 metrów nad morzem, porośnięte zaroślami frygany i nielicznymi gajami oliwnymi. Przylądek oddziela Zatokę Lakońską na zachodzie od Morza Egejskiego na wschodzie.
W starożytności przylądek Maleas był ruchliwym szlakiem żeglugowym na głównej trasie między wschodnim Morzem Śródziemnym a zachodem. W Odysei Homera burza znosi Odyseusza z kursu, gdy wraca na Itakę, a Ksenofont opisuje, że burza opóźniła Kallikratidasa przed Arginuzami. W Hierapolis rzymski grobowiec upamiętnia kupca Flawiusza Zeuksisa, który opłynął przylądek siedemdziesiąt dwa razy. Znaczenie przylądka zmalało po otwarciu Kanału Korynckiego.
Nazwa przylądka pochodzi od greckiego „Malea”; Strabon zapisuje ją w żeńskiej liczbie mnogiej jako „Maleai”. Pauzaniasz wymienia na tym wystawionym na wiatr przylądku dwie świątynie: Posejdona od strony Zatoki Lakońskiej i Apollina naprzeciw Morza Myrtojskiego. Pod koniec XVIII wieku stała tu mała kaplica Taxiarchów, a jej pustelnik dzwonił dzwonkiem, by zawiadamiać przepływające żaglowce – stąd ówczesna nazwa Cavo Sant'Angelo.
Odwiedzający powinni być świadomi silnych wiatrów i trudnych warunków, szczególnie gdy zbliżają się do klifów lub eksplorują linię brzegową. Najlepszy czas na wizytę to spokojniejsza pogoda, gdy ścieżki są bezpieczniejsze do przejścia.
Zbudowana w 1883 roku kamienna latarnia wznosi się 40 metrów nad morzem, a jej wieża ma 15 metrów; jej światło sięgało kiedyś 40 mil, dziś świeci na 17 mil morskich, co upamiętnia 17 marynarzy, którzy zginęli w katastrofie statku Koti1 u przylądka 6 stycznia 1993 roku. Latarnię odrestaurowano w 2010 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 759 współtwórców z całego świata.