Monastery of Panagia Molyvdoskepastos, Prawosławny klasztor w gminie Konitsa, Grecja.

Klasztor Panagia Molyvdoskepastos leży 400 m od granicy grecko-albańskiej, gdzie łączą się rzeki Aoos i Sarantaporos. Jego katolikon powstał w trzech fazach: cerkiew krzyżowo-kopułowa z XI–XII wieku, część krzyżowo-sklepiona dodana w XIII–XIV wieku przez Andronika Komnena Paleologa z dwiema kaplicami bocznymi oraz duży trójdzielny narteks dodany w 1521 roku. Kamienna fasada ma środkową część szczytową z dwoma łukowymi oknami przedzielonymi kolumnami, ciemny ganek wejściowy i cylindryczną wieżę ze stożkowym dachem.

Założony w VII wieku przez cesarza Konstantyna Pogonata, klasztor został odbudowany w XI-XII wieku jako cerkiew krzyżowo-kopułowa. Andronik Komnen Paleolog dodał około 1300 roku środkową część sklepioną i dwie kaplice, a w 1521 roku mieszkańcy starej Pogoniani wznieśli trójdzielny narteks. Zbombardowany w 1943 roku, został ponownie zasiedlony przez mnichów w 1988 roku.

Nazwa Molyvdoskepastos znaczy 'kryty ołowiem', od ołowianych arkuszy, którymi niegdyś kryto katolikon; widoczne dziś płaskie szare płyty kamienne są późniejsze. Klasztor jest męski i obchodzi święto 15 sierpnia, Zaśnięcie Bogurodzicy. Przechowuje cudowną ikonę Panagii nieznanego autorstwa; po kradzieży i wystawieniu na działanie pogody uległa uszkodzeniu, zgniłe części odcięto, a resztę przemalowano.

Klasztor jest otwarty przez większość dni, ale w środy jest zamknięty, a w piątkowe poranki nie przyjmuje odwiedzających. Ponieważ jest to czynne miejsce modlitwy, warto być uważnym na odbywające się nabożeństwa.

Nazwa klasztoru pochodzi od ołowianych blach, które niegdyś pokrywały dach katolikonu. Jego kopuła, wysoka jak na ten typ architektoniczny, uchodzi za najwyższą w Grecji pod względem proporcji. Cudowna ikona Panagii została skradziona i wystawiona na działanie żywiołów; jej zbutwiałe części odcięto i podretuszowano.