Moria Aqueduct, Rzymskie stanowisko archeologiczne w Moria, Lesbos, Grecja

Akwedukt Moria to rzymski akwedukt na Lesbos, długi na około 26 km, zbudowany około 200–300 r. n.e., by doprowadzać wodę z jeziora na północ od Olimpu do Mityleny. Najlepiej zachowany odcinek leży około 600 m na południowy zachód od wsi Moria: prawie 170 m arkad na 17 filarach z miejscowego szarego marmuru. Inne fragmenty przetrwały koło Lámpou Mýloi, około 15 km na zachód od Mityleny.

Struktura została zbudowana w końcu drugiego lub na początku trzeciego wieku n.e. jako system transportu wody dla miasta Mityleny. Ta starożytna infrastruktura ujawnia, jak ważna była woda dla osad rzymskich.

Nazwa pochodzi od wsi Moria, w pobliżu której znajduje się najlepiej zachowany odcinek, około 600 m na południowy zachód od wsi i 7 km na północny zachód od Mityleny. Nazywa się go też akweduktem Mityleny, od miasta, które zaopatrywał. Jego woda zasilała miejskie fontanny i łaźnie.

Najlepiej zachowany odcinek, liczący około 170 m i 17 filarów, leży około 600 m na południowy zachód od wioski Moria i około 7 km na północny zachód od Mitylene. Dalsze pozostałości stoją przy Lámpou Mýloi, około 15 km na zachód od miasta. Od 1995 roku trwają prace konserwatorskie, więc część konstrukcji może być ogrodzona lub podparta.

Akwedukt czerpał wodę z później osuszonego jeziora zwanego Megáli Límni, na północnym zboczu Olimpu koło Agiasos. Na swej 26-kilometrowej trasie zbierał też wodę z innych źródeł. Szacuje się, że dostarczał Mitylenie około 127 000 metrów sześciennych wody dziennie, zasilając miejskie fontanny i łaźnie.