Minoan villa of Zakros, stanowisko archeologiczne w Grecji

Willa minoicka w Zakros to starożytne osiedle na Krecie z pokojami mieszkalnymi, magazynami i prasą do wina. Ruiny rozprzestrzeniają się na kilku poziomach z widocznymi ścianami, ozdobionymi powierzchniami i dużymi naczyniami ceramicznymi do przechowywania wina i zapasów.

Budynek datuje się na późny okres minojski SM I i został wzniesiony na co najmniej trzech tarasach na zboczu wzgórza. David Hogarth po raz pierwszy zbadał stanowisko, zarejestrowane jako Koukou Kefali 1, w 1901 roku. Budowa drogi w połowie lat sześćdziesiątych skłoniła Nikolaosa Platona, wspieranego przez Efi i Giannisa Sakellarakisów, do dalszych wykopalisk; w latach siedemdziesiątych kontynuowała je Alexandra Karetsou.

Nazwa „willa minojska” to współczesne określenie typu budowli z okresu neopalacowego, a nie starożytny tytuł. Znaleziska wskazują na magazynowanie i handel: w pomieszczeniu środkowego poziomu z centralną kolumną stało osiem wielkich pithosów, a na jednym z nich inskrypcja w piśmie linearnym A zaczyna się ideogramem wina i liczbą, po których następują semicko brzmiące słowa wymieniające mistrza gildii.

Asfaltowa droga do Kato Zakros biegnie bezpośrednio nad górnym tarasem willi, dlatego ruiny leżą obok i poniżej jezdni, a odsłonięte pomieszczenia widać na poziomie drogi. Budynek wzniesiono na co najmniej trzech tarasach zbocza, więc podłoże jest nierówne, a między poziomami są stopnie.

Jedno z ośmiu wielkich pithoi na średnim poziomie nosi dwie linie pisma linearnego A. Tekst zaczyna się ideogramem wina i liczbą 21, wymienia Di-di-ka-se jako dostawcę i A-se jako dostawcę pithosa; druga linia odnotowuje dostawę przez Titikosa do mistrza gildii. Kilka słów odpowiada terminom semickim.