Karababa, Forteca z XVII wieku w Chalkis, Grecja

Karababa to forteca zbudowana w 1684 roku na wzgórzu Foúrka nad Chalkis, na osi wschód-zachód, o długości 240 metrów i szerokości 54 metrów. Mury mają 6 metrów wysokości; są trzy bastiony, duża wieża i przedmurze po stronie północnej, a bastion sześcioboczny zwrócony jest ku Chalkis. Jedyna brama znajduje się po stronie południowo-wschodniej, a jedynym budynkiem w środku jest cerkiew Proroka Eliasza z 1895 roku.

Obecna twierdza powstała w 1684 roku według planów Wenecjanina Gerolimo Galopo, zbudowana na zlecenie Imperium Osmańskiego. W starożytności na tym wzgórzu leżało miasto Kánithos, prawdopodobnie ufortyfikowane w czasach rzymskich, lecz z okresu bizantyjskiego i weneckiego nie zachowały się żadne umocnienia. W 1688 roku Francesco Morosini bezskutecznie oblegał twierdzę, która pozostała osmańska aż do przejścia pod władzę państwa greckiego w 1833 roku.

Nazwa Karababa, po turecku „czarny ojciec”, jest ludowo wiązana z osmańskim dowódcą, choć źródła tego nie potwierdzają. Wewnątrz jedynym zachowanym budynkiem jest cerkiew proroka Eliasza, wzniesiona w 1895 r. Na wałach wschodniego bastionu stoją dwa rosyjskie działa z XIX w., a w północnym murze zachowały się strzelnice.

Fortecę najłatwiej można odwiedzić przez wejście na południowo-wschodzie, gdzie można badać zachowane mury i dwa rosyjskie działa z 19. wieku. Podniesiona lokalizacja oferuje dobre widoki, ale wymaga ostrożności na nierównych ścieżkach.

Siedmioboczna wieża na najwyższym punkcie wzgórza Foúrka ma mury grube na 3,5 metra od zewnątrz i wąskie wejście. W jej wnętrzu znajdowała się cysterna na potrzeby twierdzy. Jej wewnętrzny korytarz służy dziś jako przestrzeń wystawowa z reliefami i elementami architektonicznymi z okresu wczesnochrześcijańskiego, bizantyjskiego, weneckiego i osmańskiego.