Fortifications of Chania, Średniowieczny system fortyfikacji w Chanii, Grecja

Fortyfikacje Chanii obejmują mur wewnętrzny zapoczątkowany w starożytności i odbudowany przez Bizantyńczyków oraz zewnętrzny obwód wenecki wzniesiony w latach 1536–1568 według projektu Michele Sanmichelego. Niemal kwadratowy układ miał cztery bastiony narożne, m.in. San Salvatore i Mocenigo, oraz trzy główne bramy; mury sięgały 20 m wysokości, a przed nimi biegła fosa szeroka na 60 m i głęboka na 15 m. Forteca Firkas, dodana w 1620 r., strzeże portu.

Pierwsze mury obronne powstały w starożytności, a w VI–VII wieku wzmocniło je cesarstwo bizantyńskie. W 1336 roku Wenecjanie otoczyli mury wokół przedmieść, a nowe umocnienia zaprojektował Michele Sanmicheli; budowano je w latach 1536–1568. W 1645 roku Turcy zdobyli miasto po 56-dniowym oblężeniu, a na początku XX wieku południowe odcinki murów rozebrało państwo kreteńskie.

Fortyfikacje zawierają materiały z wcześniejszych epok wbudowane w ich strukturę, szczególnie widoczne wzdłuż murów zwróconych ku portowi. Można zobaczyć, jak różne okresy historyczne splatają się w jednym systemie obronnym.

System fortyfikacji najlepiej poznać pieszo, spacerując wzdłuż murów i obserwując różne bastiony z wielu kątów. Wiele odcinków jest swobodnie dostępne, chociaż niektóre obszary, takie jak forteca Firkas, mają osobne wejścia.

Budowa fortyfikacji Chania i fortu na Thodorou kosztowała łącznie 87 000 dukatów. W 1630 roku miasto miało 319 armat, 30 695 kul armatnich i 413 274 funtów prochu. Mury miały do 20 m wysokości, a otaczała je fosa szeroka na 60 m i głęboka na 15 m.