Castle of Koroni, Średniowieczna twierdza w Koroni, Grecja

Zamek Koroni wznosi się na przylądku Akritas, na wschód od dzisiejszego miasta, w miejscu akropolu starożytnego Asine. Jego mury tworzą niemal trójkątny obwód z kwadratowymi wieżami i prochowniami. Fort bizantyjski zajmował najwyższy punkt, gdzie dziś stoi klasztor; Wenecjanie dodali duży wschodni obwód obronny i podwójny półkolisty bastion od strony morza.

Zamek zbudowano w czasach bizantyjskich na miejscu starożytnego Asine. Wenecjanie zajęli Koroni w 1206 r., a ich panowanie potwierdził w 1209 i 1265 r. cesarz Michał VIII Paleolog. Dodali duży wschodni obwód obronny, potężne mury i podwójny półkolisty bastion od strony morza. Osmanowie zdobyli zamek w 1500 r., Morosini odbił go w 1685 r., a francuski korpus ekspedycyjny generała Maisona wyzwolił go w 1828 r.

Nazwa Koroni ma pochodzić od miedzianej monety (kuruni) znalezionej przy kopaniu fundamentów murów; inna wersja wskazuje pierwszego osadnika, Epimilidesa z Koronei w Beocji. W obrębie murów stoją klasztor Timios Prodromos, założony na początku XX wieku przy zachodnim krańcu, oraz cerkiew Agios Charalambos, wzniesiona w 1689 roku jako kościół katolicki pod wezwaniem św. Rocha, później zamieniona na meczet osmański.

Odwiedzający mogą wejść do twierdzy przez kilka bram prowadzących do różnych obszarów. Warto najpierw zbadać układ, ponieważ stanowisko ma wiele sekcji do odkrycia.

Nazwa zamku może pochodzić od miedzianej monety (kuruni) znalezionej przy kopaniu fundamentów pod mury; według innej wersji pierwszy osadnik, Epimilides, przybył z Koronei w Beocji i nadał miejscu nazwę swojej ojczyzny. Nad główną bramą znajdowała się płaskorzeźba lwa św. Marka, zachowana do rewolucji greckiej.