Nichoria, Stanowisko archeologiczne w Petalidi, Grecja.

Nichoria to stanowisko archeologiczne na grzbiecie wzgórza w pobliżu Rizomylos, w północno-zachodnim narożniku Zatoki Messeńskiej. Wykopaliska Uniwersytetu Minnesoty prowadzone w latach 1968–1975 odsłoniły osadę mykeńską z megaronem w stylu pylijskim oraz submykeński megaron apsydowy o długości 13,6 m i szerokości 8 m, jeden z największych z greckich wieków ciemnych.

Nichoria była osadą mykeńską, która w LHIIIA:2 osiągnęła około 5 hektarów i podlegała Pylos, pojawiając się na tabliczkach pisma linearnego B jako TI-MI-TO A-KO. Została zniszczona wraz z pałacem w Pylos, a następnie opuszczona na około sto lat, zanim została ponownie zasiedlona w drugiej ćwierci XI wieku p.n.e. Około 750 r. p.n.e. spłonęła i została porzucona.

Tablice pisma linearnego B z Pylos wymieniają to miejsce jako TI-MI-TO A-KO, na dziesięciu tablicach dotyczących obróbki brązu, podatków, obrony wybrzeża, bydła i lnu. Nazwa może pochodzić od terebintu, którego wonną żywicę tu zbierano. Kult przodków trwał: grobowiec tolosowy wykorzystywano ponownie w późnej epoce klasycznej i hellenistycznej.

Stanowisko leży na grzbiecie w pobliżu Rizomylos, powyżej wsi Karpofora, przy północno-zachodnim krańcu Zatoki Meseńskiej. Wykopaliska Uniwersytetu Minnesoty prowadzono w latach 1968–1975, więc widoczne pozostałości pochodzą z tych wykopów: akropolu, grobowca tolosowego i nekropoli.

Starożytne gliniane tablice z Pylos wspominają o tym miejscu pod inną nazwą i dokumentują jego rolę w administracji tamtych czasów. Te pisemne świadectwa bezpośrednio łączą odkryte artefakty z zapisaną historią starożytnego świata.