Plastiras Dam, Zapora łukowa w jednostce regionalnej Karditsa, Grecja.

Zapora Plastirasa jest dwulobowym betonowym łukiem, który rozciąga się na 220 metrów przez rzekę Tavropos i wznosi się na 83 metry w górę. Struktura zatrzymuje sztuczne jezioro na wyższej wysokości, które służy do magazynowania wody i wytwarzania energii.

Budowa rozpoczęła się w grudniu 1955 pod kierunkiem francuskich inżynierów i została ukończona w październiku 1960, stanowiąc punkt zwrotny w rozwoju infrastruktury w okresie powojennym. Projekt połączył nowoczesną europejską inżynierię z warunkami lokalnymi i wykazał ambitne planowanie mające na celu stymulowanie gospodarki regionu.

Zapora nosi imię generała Nikolaosa Plastirasa, polityka, który popierał ideę nowoczesnej infrastruktury wodnej w regionie. Dziś zapora kształtuje dolinę i otaczające ją wioski, które zależą od jej istnienia.

Zapora zamyka wąskie przejście Kakavakia na wysokości 795 m n.p.m.; dojedzie się do niej drogą wzdłuż jeziora Plastiras w jednostce regionalnej Karditsa. Korona ma 220 m szerokości, a budowla 83 m wysokości, więc zbiornik leży znacznie powyżej doliny poniżej zapory. W górach Agrafa na tej wysokości pogoda zmienia się szybko; na koronie i dojściowych ścieżkach przydadzą się mocne buty i warstwa chroniąca od wiatru.

Zbiornik utworzony przez zaporę przekształcił wcześniej zagrożony powodziami obszar w kontrolowane magazynowanie wody o pojemności około 400 milionów metrów sześciennych. Ta zmiana pozwoliła otaczającym społeczności żyć bezpieczniej i otrzymać bardziej niezawodne zaopatrzenie w wodę.