Pelasgic wall, Starożytny mur obronny na Akropolu w Atenach, Grecja

Mur pelaski biegnie wzdłuż zachodniego zbocza Akropolu i zbudowany jest z dużych bloków kamiennych złączonych bez zaprawy. Fragmenty widoczne dzisiaj w pobliżu Propylejów pokazują, jak ta struktura obronna została wzniesiona w epoce mykeńskiej.

Dane archeologiczne datują budowę muru na lata 1300–1200 p.n.e., gdy wyrównano szczyt Akropolu i otoczono go fortyfikacją grubości 6 m, wzniesioną w murze cyklopowym, z źródłem w szczelinie skalnej po stronie północnej. Kronika Paryjska podaje, że Ateńczycy wypędzili Pizystratydów z „Pelasgikon teichos”. Herodot relacjonuje, że Pelazgom dano ziemię pod Hymettosem w zamian za mur.

Antyczni autorzy przypisywali budowlę Pelazgom, ludowi przedgreckiemu, któremu przypisywano wyrównanie szczytu Akropolu. Tukidydes i Arystofanes nazywają zachodnią stopę skały „Pelargikon”, grę słów z „murem bocianów”. Herodot podaje, że ziemie pod Hymettosem dano Pelazgom w zamian za mur.

Sekcje muru najlepiej widać od podstawy zbocza Akropolu, szczególnie w pobliżu wejścia Propylejów, gdzie fragmenty są najbardziej widoczne. Poświęć czas na eksplorację tego obszaru, aby zauważyć różne warstwy budowy.

Tukidydes i Arystofanes nazywali mur „Pelargikon”, co znaczy „mur lub miejsce bocianów”, co jest grą słów z bardzo podobnie brzmiącą nazwą Pelasgikon. Nazwa ta odnosiła się do linii murów u zachodniego podnóża Akropolu, a nie do fortyfikacji na szczycie.