Mega Spilaio, Monastyr prawosławny w Kalavryta, Grecja

Mega Spilaio to ośmiopiętrowy zespół klasztorny osadzony w otworze dużej naturalnej jaskini, w 120-metrowej skale góry Chelmos nad wąwozem Vouraikos, około 11 km od Kalavryty. Zabudowania stopniowo wznoszą się od długiego piaskowego skrzydła z łukowymi oknami po kremowy blok z pięcioma piętrami balkonów, obok kamiennej fasady z malowanym łukowym wejściem i niższego skrzydła z drewnianą pergolą. Katholikon wykuto w skale.

Klasztor został założony w 362 roku n.e. i przetrwał wiele zniszczeń na przestrzeni wieków. W 1943 roku niemiecki siły zaatakowały lokalizację, zabiły mnichów i spalili strukturę, co stanowiło punkt zwrotny w jego współczesnej historii.

Klasztor przechowuje ikonę z wosku i mastyksu Matki Boskiej, tradycyjnie przypisywaną Świętemu Łukaszowi, która przyciąga pielgrzymów przez cały rok. Odwiedzający mogą obserwować to czczoną wizerunek religijny w kompleksie i zrozumieć, dlaczego ludzie nadal tutaj się gromadzą dla duchowego oddania.

Klasztor leży około 10 km na północny wschód od Kalavrity, przy drodze łączącej autostradę Patras–Ateny z miastem, nad wąwozem Wurajkos na wysokości około 900 m. Ośmiokondygnacyjny kompleks wzniesiono w otworze jaskini, więc między poziomami pokonuje się schody i tarasy. Katholikon jest wykuty w skale; w głównej świątyni znajdują się malowidła z 1653 r., a w narteksie z początku XIX w.

Pauzaniasz podaje, że córki Projtosa schroniły się w tej jaskini podczas swojego szaleństwa, na długo zanim zamieszkali w niej chrześcijańscy pustelnicy. Źródło obok ikony, dziś marmurowe hagiasma zwane „Źródłem Dziewczyny”, tradycja wiąże z pasterką Eufrozyną, czczoną jako święta za to, że doprowadziła mnichów do ikony.