Malia, Stanowisko archeologiczne w Hersonissos, Grecja

Malia to minojski kompleks pałacowy z niskimi, pozbawionymi dachu murami z białego i jasnoszarego kamienia, położony na płaskim, ochrowym podłożu. Prostokątne pomieszczenia i korytarze skupiają się w górnej i prawej części, a duży otwarty obszar zajmuje lewą stronę środka, oznaczony małym ciemnym kwadratem. Wzdłuż dolnej krawędzi biegnie rząd długich, wąskich, równoległych fundamentów. Dziedziniec centralny ma 48 na 23 metry.

Pierwszy pałac wzniesiono około 1900 r. p.n.e. i zniszczyło go trzęsienie ziemi między 1750 a 1700 r. p.n.e.; kilkadziesiąt lat później odbudowano go większym w tym samym miejscu, a większość widocznych ruin pochodzi z tego drugiego okresu. Około 1450 r. p.n.e. ślady pożaru wskazują na wrogie zdobycie, po którym miejsce używano już tylko krótko. Pałac porzucono prawdopodobnie całkowicie w XII w. p.n.e.

W środku dziedzińca znajduje się ołtarz ofiar całopalnych: cztery ceglane filary otaczają jamę, w której znaleziono popiół ze szczątkami zwierząt; filary podtrzymywały zapewne ruszt. W sali skarbca odkryto broń paradną, w tym berło z głową pantery uznawane za insygnium królewskie. Malia to współczesna nazwa; starożytna nazwa miasta pozostaje nieznana.

Stanowisko leży około 3 km na wschód od współczesnego miasta Malia, blisko morza, na nadmorskiej równinie. Niektóre partie można zwiedzać bezpośrednio, gdzie indziej drewniane pomosty pozwalają jedynie zbliżyć się do ruin. Wykopaliska trwają, a większość nowszych wykopów nakrywają duże przezroczyste dachy na stalowych podporach. W sezonie turystycznym odbywają się wycieczki z przewodnikiem po angielsku, francusku i niemiecku.

Wykopaliska na pobliskim stanowisku grzebalnym Chryssolakkos odkryły złotą zawieszę w kształcie pszczoły, która pokazuje umiejętności starożytnych rzemieślników. To znalezisko ujawnia, jak zaawansowana metalurgia i artystyczne umiejętności istniały już w tamtych czasach.