Temple of Aphrodite Urania, Starożytna grecka świątynia na Starej Agorze, Grecja

Świątynia Afrodyty Uranii to niska ruina w północno-zachodnim narożniku Starej Agory, gdzie jasnoszare i białe bloki kamienne tworzą przerwane, stopniowane warstwy i niewielkie platformy na zboczu. Po lewej stronie prostokątna podstawa z dużych płaskich płyt sąsiaduje z plamą niskiej roślinności; w kierunku środka rząd prostokątnych bloków znajduje się nad krótkim uskokiem, a wokół leżą luźne kamienie i fragmenty. Wyżej na zboczu ciągną się grubsze mury z gruzu i mniejsze szeregi kamieni, a trawa i chwasty rosną między kamieniami i na nich.

Około 500 r. p.n.e. zbudowano tu marmurowy ołtarz, uszkodzony być może podczas perskiego złupienia w 480 r. p.n.e. i naprawiony w latach 420. p.n.e. Na początku I w. n.e. na północ od ołtarza wzniesiono jońską świątynię tetrastylową prostyle, wzorowaną na północnym portyku Erechtejonu. Na początku V w. n.e. sanktuarium było nieużywane; przykryła je betonowa platforma, a potem późnorzymska stoa, a w VI lub VII w. zabudowa bizantyjska. Miejsce zidentyfikowano w latach 80. XX w.

Świątynia była miejscem kultu niebiańskiej Afrodyty, gdzie wierni przynosili gołębie jako ofiary na jej cześć. Te praktyki pokazywały, jak starożytni Ateńczycy łączyli się ze swoją boginią poprzez rytualne gesty.

Miejsce jest dostępne przez wejście do Starej Agory i znajduje się blisko linii kolejowych oraz Świątyni Hefajstosa. Odwiedzający powinni nosić solidne buty na nierównym terenie i przygotować się na ekspozycję na słońce.

Podczas napraw w latach 420. p.n.e. w ołtarzu złożono popiół i kości ofiarne: 80 364 fragmenty kości o wadze 12,6 kg, z których 1369 udało się przypisać do gatunku. Przeważały kości koźląt w wieku sześciu do ośmiu tygodni, co wskazuje na ofiary składane w połowie kwietnia.